از انطاكيه خارج گرديد . ملك رضوان نيز ششصد سوار براى او فرستاد . جاولى ، وقتى اين خبر را شنيد ، كسى را نزد قمص ، حاكم رها فرستاد و از او درخواست مساعدت كرد . در ضمن باقيمانده فديه‌اى كه از او طلبكار بود همه را به او بخشيد . او نيز به نزد جاولى رفت و به - او پيوست . جاولى در آن هنگام در منبج بود كه خبر رسيد قشون سلطان محمد موصل ، را فتح كرده و به شهر مسلط شده و خزائن و اموال او را تصرف كرده است . اين واقعه براى جاولى بسيار گران تمام شد . گروه بسيارى از ياران وى منجمله اتابك زنگى بن آقسنقر ، و بكتاش نهاوندى ، با سپاهيان خود از او كناره گرفتند و براى او فقط هزار سوار ماند بانضمام گروهى از سربازان داوطلب كه با آنان به تل باشر فرود آمد . طنكرى با هزار و پانصد سوار از فرنگيان و ششصد تن از سواران ملك رضوان به استثناى گروهى پياده ، به قشون جاولى نزديك شد . جاولى جناح راست قشون خود را به امير اقسيان ، و امير التونتاش ابرى و غيرهما ، و جناح چپ را به امير بدران بن صدقه و اسپهبد صباوه و سنقر دراز سپرد . در قلب سپاه خود نيز بالدوين و جوسلين فرنگى را گماشت . جنگ آغاز شد . كسان طنكرى به قمص ، حاكم رها ، حمله بردند . زد و خورد شدت يافت . طنكرى قلب سپاه جاولى را از موضع خود به - عقب راند . جناح چپ جاولى نيز به پيادگان طنكرى فرمانرواى انطاكيه