قدم بگذارد . و متوجه پيشروى مسلمانان نشدند مگر موقعى كه پيشروان آنان سر زده وارد شدند و آنها را غافلگير كردند . فرنگيان به مسلمانان حمله‌ور شدند بشدتى كه مسلمانان اول عقب نشستند و گريختند . ولى وقتى ديدند كه باقى سپاهيان نيز از پشت سر دارند مىآيند ، دلگرم شدند و با آنان برگشتند . جنگ سختى ميان دو طرف درگرفت . مسلمانان از همه سو فرنگيان را در ميان گرفتند و به روى آنان از همه طرف شمشير كشيدند چنان كه جز عده‌اى قليل هيچكس از معركه جان بدر نبرد . همه يا به قتل رسيدند و يا اسير شدند . ميان اسيران ، عده‌اى از سواران پيشرو وجود داشتند كه تعدادشان از هفتاد تجاوز مىكرد . اين عده را به حلب بردند . آنان مىخواستند سيصد هزار دينار بپردازند و آزادى خود را بخرند . ولى پيشنهادشان پذيرفته نشد . و مسلمانان از پيكار با فرنگيان غنائم بسيار بدست آوردند . سيرجال ، فرمانرواى انطاكيه ، درين جنگ بقتل رسيد و سر او به حضور ايلغازى حمل شد . نبرد مذكور در نيمهء ماه ربيع الاول رخ داد و اشعارى در مدح ايلغازى راجع به اين پيروزى ساختند . منجمله دو بيت ذيل است كه آن را عظيمى [ ( 1 ) ] سروده است .

--> [ ( 1 ) ] - عظيمى : محمد بن على احمد بن نزار تنوخى جلى كه در 483 هجرى قمرى تولد و در 556 وفات يافته ، مكنى به ابو عبد الله و مشهور به عظيمى است . از فاضلان حلب و مدرسان آنجا بود . و با ابن عساكر و سمعانى صحبتى داشت . او راست : تاريخ العظيمى كه ابن خلكان از آن استفاده كرده است . ( از لغتنامهء دهخدا )