فرستاد . در نتيجه ، بنيهء جنگى او قوت گرفت و براى پيكار با بيمند آماده شد . نيروهاى دو طرف با يك ديگر ملاقات كردند و مصاف دادند و گروهى از دو لشكر كشته شدند . فرنگيان به علت شجاعت ، و روميان بجهة كثرت نفرات خود مدتى پايدارى كردند و جنگ ادامه يافت . تا بالاخره فرنگيان آسيب ديدند و شكست خوردند و اكثر آنان بقتل رسيدند و عده بسيارى نيز اسير شدند و عده‌اى كه جان سالم بدر برده بودند به شهرهاى خود در شام بازگشتند . لشگريان قلج ارسلان نيز عازم حركت به سوى ولىنعمت خود در جزيره بودند . اما چون خبر كشته شدن وى كه انشاء إله از آن صحبت خواهيم كرد - به آنان رسيد ، از حركت منصرف شدند و به شهرهاى خود بازگشتند . بيان تسلط قلج ارسلان بر موصل گفتيم كه ياران جكرمش نامه‌هائى به امير صدقه و قسيم الدوله برسقى ، و ملك قلج ارسلان بن سليمان قتلمش سلجوقى ، فرمانرواى شهرهاى روم ، نوشتند و از آنان استدعا كردند كه به يارى اهالى موصل بشتابند و شهر را تسليم جكرمش كنند . اما صدقه اطاعت امر سلطان محمد را رعايت كرد و از فرستادن پاسخ مساعد امتناع نمود . ولى قلج ارسلان با قشون خود حركت كرد و چون جاولى سقاوو خبر رسيدن او را به نصيبين شنيد ، از موصل رخت بربست . برسقى كه شحنهء بغداد بود از بغداد به سوى موصل روانه شد و پس