برد و زير شكم او رفت و شكمش را پاره كرد و دو فيل ديگر را نيز كشت . وقتى امير انر كه در جناح راست سپاه سلطان سنجر بود ، وضع جنگ را در جناح چپ مشاهده كرد ، از ترس اينكه مبادا بر آن جناح شكست وارد آيد ، از پشت لشكر غزنه حمله كرد و خود را به جناح چپ سپاه سلطان سنجر رساند و با كمكى كه به موقع كرد ، موجب شكست غزنويان گرديد . سربازانى كه سوار بر فيل‌ها بودند چون خود را با زنجير فيلها بسته بودند ، وقتى به ضرب شمشير از پا درمىآمدند ، سرنگون مىشدند و به فيل‌ها آويزان مىماندند . سلطان سنجر در بيستم شوال سال 510 هجرى قمرى ، در حالى كه بهرامشاه نيز همراهش بود ، وارد غزنه گرديد . اما قلعه بزرگى كه حاوى اموالى بود تا شهر نه فرسخ فاصله داشت . قلعه بزرگى بود كه نه راهى براى دسترسى بدان يافت مىشد و نه چيز قابل توجهى داشت . ارسلان شاه در آنجا طاهر خازن برادر خود را كه دوست بهرامشاه شمرده ميشد ، همچنين همسر بهرامشاه را زندانى كرده بود . وقتى ارسلان شاه شكست خورد ، طاهر به دلجوئى و نوازش مستحفظ قلعه پرداخت و به او و قشونش بخشش فراوان كرد و وادارشان ساخت كه قلعه را تسليم سلطان سنجر كنند . در قلعه شهر نيز ارسلان شاه فرستادهء سلطان سنجر را زندانى كرده بود . پس از آزاد كردن وى ، غلامان ارسلان شاه در آنجا بودند . آنان نيز قلعه را بدون جنگ و خونريزى به سلطان سنجر تسليم نمودند . ميان سلطان سنجر و بهرامشاه قرار چنين شده بود كه بهرام