دادند كه نه آتش و نه سنگ ، هيچكدام نمىتوانستند آسيبى به آن برسانند . مردم صيدا كه چنين ديدند روحيه‌شان ضعيف گرديد و ترسيدند از اينكه مبادا به آنان هم همان بلا رسد كه به اهالى بيروت رسيد . لذا قاضى شهر را با جماعتى از شيوخ نزد فرنگيان فرستادند و از پادشاه آنان امان خواستند او نيز آنان را به جان و مال و سپاهيانى كه داشتند ، امان داد . فرنگيان ، همچنين ، بقيد سوگند به هر كس كه مىخواست در شهر نزدشان بماند امان دادند و هر كس را كه ميخواست از نزدشان برود مانع نشدند . بدين ترتيب در بيستم جمادى الاولى ، بردگان و گروه كثيرى از بزرگان صيدا ، شهر را ترك گفتند و به سوى دمشق رهسپار شدند . مردم بسيارى نيز در سايهء امانى كه يافته بودند ، در شهر ماندند . مدت محاصرهء شهر صيدا چهل و هفت روز بود . بغدوين از صيدا به شهر قدس رفت و پس از مدتى دوباره به صيدا بازگشت و از مسلمانانى كه در آنجا اقامت داشتند بيست هزار دينار خواست كه با پرداخت اين مبلغ سنگين به تهيدستى افتادند و اموالشان از دستشان رفت .