ابن المطلب كه معزول شده بود نهانى با فرزندان خود از دار الخلافهء بغداد بيرون رفت و به درگاه سلطان محمد پناهنده شد . درين سال ، يحيى بن تميم ، فرمانرواى افريقيه ، پانزده كشتى مجهز ساخت و به سوى بلاد روم روانه شد . كشتىهاى جنگى روم كه ناوگان بزرگى بود . يا آنها روبرو شد و به پيكار پرداخت . و شش كشتى از كشتىهاى مسلمانان را گرفت . اما بعد ازين واقعه هيچگاه قشون يحيى در دريا و خشكى شكست نخورد . امير يحيى فرزند خود ابو الفتوح را به شهر سفاقس فرستاد و او را به حكومت آن شهر منصوب كرد . ولى اهالى شهر بر ضد او شورش كردند و كاخ او را غارت نمودند و مىخواستند او را بكشند . معذلك يحيى تدبيرى دربارهء آنان به كار برد كه ميانشان تفرقه انداخت و يگانگى آنان را از ميان برد . آنگاه مجرمان را دستگير كرد و به زندان انداخت . سپس گناهانشان را بخشيد و از مجازاتشان درگذشت . در اين سال ، امير ابراهيم ينال ، حاكم شهر « آمد » وفات يافت . او مردى زشت نهاد ، و در بيدادگرى بلند آوازه بود چنان كه بسيارى از اهالى « درآمد » [ ( 1 ) ] از دست جور و بيداد او جلاء وطن كردند و آن

--> [ ( 1 ) ] - آمد : ( به كسر ميم ) نام شهرى قديم و مستحكم در شمال بين النهرين كه با سنگ‌هاى سياه بنا شده و شط دجله آن را چون هلالى احاطه كرده است و در قرب آن چشمه‌هائى است كه شهر را آب دهد . و امروز به دياربكر معروف