بكشد و آنچه كه ميخواهد از آنجا بدست آورد . ولى پادشاه قدس رسولى نزد وى فرستاد و پيام داد : « گمان مبر كه من قرار صلح را بخاطر شكستى كه خورده‌اى نقض مىكنم . پادشاهان گاهى بيش از

--> [ ( ) ] شهر رايبوسيان كه ملتى كنعانى بودند به وجود آوردند و آن را اورشليم خواندند ، همواره مركز عبادت و پرستش و مورد تجليل و احترام بوده است . اين شهر حوالى سال 1400 قبل از ميلاد تحت حكومت فراعنه مصر درآمد . داود آن را به تصرف درآورد و يهود آن را پايتخت كشور خود و پرستشگاه ساختند و سليمان در آن هيكل را بنا كرد نبوكد نصر بسال 586 قبل از ميلاد بر اين شهر استيلا يافت و يهوديان آن را اسير كرد ولى كورش شاه ايران آنان را آزاد و به شهر خود بازگرداند . در سال 445 قبل از ميلاد باروهاى آن را بار ديگر ساختند . اسكندر مقدونى بر شهر دست يافت و جانشينان وى ، سلوكيان و بطالسه درين شهر با هم به نزاع برخاستند و بسال 63 قبل از ميلاد رومانيان آن را به دست آوردند . انجيل گويد : مسيح درين شهر به حكم والى رومانى بيلاطوس به دار آويخته شد . يهوديان در آن انقلابى به وجود آوردند و تيتوس به سال 70 ميلادى آن را در هم شكست . جنبش ديگرى به سال 134 درين شهر به وقوع پيوست و به دنبال آن رومان‌ها آن را ويران ساختند و بجاى آن شهر جديدى بنام ايليا كابيتولينا ( همان شهرى كه عرب در موقع فتح آن را بنام ايليا شناخته است ) بنا كردند كه به بيزنطيان رسيد . خسرو دوم ، شاه ايران ، بسال 614 ميلادى به اين شهر حمله كرد و غنائمى بدست آورد كه در ضمن آنها چوبه دار حضرت عيسى بود . هرقل امپراطور بيزانطى با شاه ايران جنگيد و چوبه دار را به جاى خود برگرداند . اعراب به سال 637 ميلادى بدون جنگ آن را به تصرف خود گرفتند و اين شهر تسليم خليفه دوم عمر بن خطاب گرديد . و در تسليم شرط شد كه به يهود اجازه داده نشود كه درين شهر سكونت كند . امويان مسجد صخره و حرم