بيان اختلاف ميان ديلميان و تركها در بصره در اين سال ، النفيس ابو الفتح محمد بن اردشير حكومت بصره يافت ، و او را جلال الدوله منصوب كرده بود . همين كه به « سشان » رو ببصره رسيد بين او و ديلميان كه در شسان بودند . ستيزه‌اى رويداد و النفيس برترى خود آشكار ساخته و عدهء از ديلميان كشته شدند . در بصره ميان ديلميان و تركها فتنه‌هائى وجود داشت . در آنجا ملك عزير ابو منصور ابن جلال الدوله امارت داشت و تركها بوسيلهء او تقويت شدند و ديلميان را از بصره بيرون راندند و آنها به ابله رفتند و با بختيار بن على همراه شدند ، ملك عزيز به ابله رفت كه ميان آنها و تركها را اصلاح كند ، مراتب را بر وى مكشوف داشته ( مقصود اين است كه بوى فهماندند تركها به پشتيبانى تو از آنها اين كارها كردند . ) و به او حمله كردند و بنام ابى كاليجار شعار دادند . ملك عزيز از راه آبى گريخته به بصره برگشت و بختيار نهر الدير و ابله و غيره از آباديهاى آن ناحيه را غارت كرد و ديلميان بوى يارى نموده ، تركها بنوبهء خود ، مرتكب كارهاى ناروا و ناشايست شدند و خانه دختر اوحد بن مكرم زوجهء جلال الدوله را غارت كردند . بيان استيلاى ابى كاليجار بر بصره همين كه گزارش اوضاع و احوال بصره به پادشاه ابى كاليجار رسيد . سپاهى براى بختيار گسيل داشت و بوى امر كرد قصد بصره نمايد و آنجا را بگيرد . بختيار و سپاهيان او رو به بصره نهادند . ملك عزيز بن جلال الدوله به منظور جلوگيرى با آنها جنگيد ، و لكن نيروئى كه بتواند با آن سپاه برابرى كند نداشت و شكست خورد و بصره را ترك كرد ، در آن گير و دار چيزى نمانده بود كه وى و همراهانش از تشنگى هلاك شوند و خداوند بر آنها منت گذاشت و بارانى كرم فرمود و سيرآب شدند و به واسط رسيدند .