. خداوند بزرگ آنقدر ملخ برايشان فرو فرستاد كه زمين را پر كردند و مردم بجاى نان از آن برخوردار شدند . و چون حاجيان بازگشتند زندگى بر اهل مكه آسان گرديد . علت آن گرانى عدم فيضان نيل بنابر معمول همه ساله بود ، و طعامى از آنجا ( مصر ) حمل به مكه نشده بود . در اين سال در يمن شخصى بنام ابى كامل على بن محمد صليحى پيدا شد و بر يمن چيره گرديد . قبلا او معلم بود و گروهى گرد خود جمع آورد و خود را منتسب به صاحب مصر ( المستنصر ، علويان ) نمود و تظاهر به طاعت از او كرد . جمع او كثرت پيدا كرد و بر بلاد چيره شد و بر ابن سادل و ابن كريدى مقيمين در آنجا كه در طاعت القائم بامر اللّه بودند ، برترى يافت و تظاهر بمذهب باطنيه ميكرد . در اين سال محمود خفاجى بنام المستنصر علوى صاحب مصر در « شفاثا » و « العين » خطبه خواند و بطاعت او درآمد . در شوال اين سال قاضى القضاة ابو عبد اللّه بن على بن ماكولا درگذشت . مولد او بسال سيصد و شصت و هشت بود و بيست و هفت سال در مقام قضا جاى داشت و شافعى مذهب و مردى با ورع و پاك و امين بود و بعد از او ابو عبد اللّه محمد بن على بن دامغانى حنفى بجاى او به قضا نشست . در ذى قعده اين سال ذخيرة الدين ابو العباس محمد ابن امير المؤمنين درگذشت مولد او در جمادى الاخره بسال چهار صد و سى و يك بود . در اين سال ملك رحيم ، پيش از رسيدن طغرل‌بيك ببغداد وزير على ابى عبد اللّه عبد الرحمن بن الحسين بن عبد الرحيم را دستگير كرد و او را در چاه دار الملك افكند و سر چاه را بپوشاند ، او و وزيرى بود كه در دولت ملك رحيم مسلط بر حكم بود . در محرم اين سال ، قاضى ابو القاسم على بن محسن بن على تنوخى درگذشت مولد او در بصره بسال سيصد و پنجاه و شش بود و فرزند صغيرى از وى بجاى ماند كه ابو الحسن محمد بن على باشد كه او هم در شوال سال چهار صد و نود و چهار درگذشت و با فوت او خاندان ( تنوخى ) منقرض شد . قاضى ابو عبد اللّه بن دامغانى گويد : بر ابى القاسم پيش از مرگش باندك زمانى وارد شدم اين فرزند را كه از جاريه‌اى داشت