كرده و در الحربيه و باب البصره و ساير محلات سنيان گرداندند و مردم را بخونخواهى وى بشوراندند و سپس آن را نزد مدفن احمد بن حنبل دفن كردند و گروه بسيارى چند برابر گذشته گرد آنها جمع آمده بودند همين كه از مراسم تدفين بازگشتند قصد مشهد باب الستين نمودند ، درهاى به روى آنها بسته شد ، پس بر حصار آن نقب زدند و دربان را تهديد كردند . دربان از آنها بترسيد و در را باز كرد و وارد شدند و بناى غارت آنچه در مشهد ( ضريح مطهر امامين كاظمين عليهما سلام . م ) از قنديلها و سلاحهاى طلا و نقره و پرده‌ها و غير ذالك بود ربودند ، و آنچه هم در خاك و پيرامون حريم مشهد بود غارت نمودند و شب فرا رسيد و برگشتند . و چون فرداى آن شب و روز فرا رسيد ، همهء آنها گرد هم جمع آمدند و قصد مشهد نمودند و تمام تربتها و رواقها را به آتش كشاندند و ضريح ( حضرت امام ) موسى و ضريح فرزند فرزندش محمد بن على و و پيرامون آنها و دو قبهء ساج كه بر آنها بود بسوزاندند و مدافن پادشاهان بنى بويه معز الدوله و جلال الدوله و قبور وزيران و رؤساء و قبر جعفر بن ابى جعفر منصور و قبر امير محمد بن الرشيد و قبر مادرش ربيده كه در برابر ضريح بودند سوزانده شدند . و آنچنان كار ننگين و زشت انجام دادند كه در جهان مانند نداشت ! همين كه فرداى آن روز و پنجم ماه فرا رسيد . آشوبگران بازگشتند و به حفر آرامگاه موسى بن جعفر و محمد بن على پرداختند كه آنها را از آنجا درآوردند و به مقبرهء احمد بن حنبل نقل كنند . خرابيها و انهدامى كه ببار آورده بودند مانع از آن شد كه قبر را بشناسند ، و حفرى كه نمودند در جانبى از آن صورت گرفته بود ابو تمام نقيب عباسيان و ديگر هاشميان از سنيان اين خبر شنيدند و به آنجا آمدند و مانع از آن كار شدند . از آن سوى مردم كرخ به « خان الفقهاء » حنفيان روى نهادند و آنجا را بباد . نهب و غارت گرفتند و ابا سعد سرخسى مدرس حنفيه را كشتند و خان و كوى فقهاء را آتش زدند . فتنه در جهت شرقى تعدد و گسترش پيدا كرد ، و مردم باب الطاق و سوق بج و اساكفه همه با هم جنگيدند . همين كه خبر آتش زدن مشهد به نور الدوله دبيس بن مزيد رسيد ، سخت بر