در آن سال محمد بن سليمان ابو ضميره را از مصر عزل و بجاى او سلمة بن رجاء را نصب نمود . و آن در تاريخ ذى الحجه بود . موسى الهادى كه وليعهد بود امير الحاج شد . والى مكه و طائف و يمامه جعفر بن سليمان بود . والى يمن على بن سليمان . يزيد بن منصور والى كوفه ( مكرر شده ) . اسحاق بن منصور عهده‌دار حوادث ( كار آگاهى ) بود . در آن سال سفيان ثورى در گذشت ( پيشواى بزرگ ) او در سنه نود و هفت متولد شده بود . همچنين زائده بن قدامه ابو صلت ثقفى كوفى و ابراهيم بن ادهم بن منصور ابو اسحاق زاهد كه در بلخ متولد شده بود و بشام منتقل شد كه در آنجا اقامت گزيد او از ( قبيله ) بكر بن وائل بود كه ابو حاتم بستى نسب او را شرح داده است سنه صد و شصت و دو عبد السلام بن هاشم يشكرى در محل « قنسرين » كشته شد . او در جزيرة قيام و خروج كرد داراى شوكت و عظمت و قدرت شد و اتباع او بسيار بودند . عده از سالاران و سرداران مهدى با او مقابله كردند و بالأخره يكى از سپهسالاران عيسى بن موسى قائد بود با سپاه خود بجنگ او رفت عبد السلام آن قائد را شكست داد و خود او را كشت . گروهى از سران سپاه كه شبيب بن واج مروروذى از آنها بود منهزم شدند . مهدى براى يارى شبيب هزار سوار برگزيد و بهر يكى هزار درهم داد . آنها بشبيب پيوستند و شبيب عبد السلام را دنبال كرد و او گريخت تا به محل « قنسرين » رسيد در آنجا نبرد كردند و عبد السلام كشته شد . بيان حوادث در آن سال مهدى ديوانهاى « ازمه » را ايجاد كرد . ( ازمه جمع زمام و زمامدار از اين آمده است و معنى آن براى هر ديوانى يك زمامدار معين كرده