بر پرهيزگارى كه در ذات خود يك عمل نيك و پسنديده است مردم با توفيقى كه در خداپرستى حاصل تو مىشود نسبت به تو ذى علاقه مىشوند و ترا محترم و بزرگ مىدارند و حكومت و امارت ترا نيرو و عظمت و هيبت مىبخشند و با تو انس مىگيرند و اعتماد و وثوق پيدا مىكنند و ترا دادگر و مهربان مىدانند . تو در تمام كارها اقتصاد و اختصار و صرفه‌جوئى و كوتاه كردن راه و حذر از اسراف و افراط را در نظر بگير و بدان عمل كن زيرا بهتر از آن چيزى نيست كه ترا به مقصد حقيقى برساند و قصد و تصميم بر كار نيك ترا به مقصد مىرساند و به راه راست هدايت مىكند و هدايت دليل رستگارى و موجب توفيق است و توفيق باعث سعادت و ثبات و قوام دين است . دين و متابعت از سنن ديرين بهترين سرمايه حيات است كه بايد آن را بر همه چيز مقدم بدارى . هرگز از طلب آخرت و انجام كارهاى نيك و پيروى از نيكان و به كار بردن قواعد و سنن معروف مياساى كه آن پيروى ترا به مقصد هدايت و درايت و رستگارى و استوارى خواهد رساند . بدانكه براى افزايش خير و كار نيك و مهر و محبت حدى نخواهد بود كه هر چه بيشتر شود انتها نخواهد داشت به شرط اينكه تمام كارهاى نيك در راه خدا باشد و براى كار خير رضاى خداوند و قصد همكارى با اولياء خدا باشد . ( بدون تظاهر ) كه مانند ياران خدا گرامى و در آخرت بلند پايه باش . بدانكه خوددارى و عفت در اين دنيا موجب عزت تو و باعث پرهيز از ارتكاب بزه و گناه است . هيچ چيزى بهتر از عفت و پرهيزگارى نخواهد بود كه با عفت مىتوانى خود و اتباع خويش را مصون از ننگ و بد نامى كنى و بصلاح و اصلاح نفس خود و ملازمين بپردازى و پيروان خاص و عام خود را نيك و پاك بدارى . تو نسبت به خداوند اميدوار باش رعايا نسبت به تو اميدوار مىشوند . در هر كارى خداوند را در نظر بگير و براى خداپرستى وسيله و سبب بخواه تا نعمت خداوند براى تو جاويدان بماند .