روميان هم سوار كشتىهاى خود شدند و در « باب المرسى » لنگر انداختند و مسلمين را از دعوت بازداشتند . چون مسلمين حال را بدان منوال ديدند كشتىها را آتش زدند و پياده شدند . از آنجا سوى شهر « ميناو » لشكر كشيدند و شهر را سه روز محاصره كردند و پس از آن پيروز شده شهر « ميناو » را گشودند و داخل شدند . گروهى از مسلمين قلعه « جرجنت » را قصد و با جنگ تصرف و تملك نمودند . مسلمين از پيروزى خود بسيار خرسند و اميدوار شدند از آنجا « قصريانه » را قصد كردند . فيمى ( سردار پناهنده مسلمين ) هم با آنها بود . مردم شهر بيرون آمده نزد فيمى رفته زمين را بوسيدند و تسليم شدند به او وعده دادند كه هر چه بخواهد بدهند و خود مطيع و رعيت او باشند او هم پذيرفت و با آنها رفت ولى آنها او را فريب دادند و كشتند . در آن هنگام سپاهى عظيم و مدد پياپى از قسطنطنيه رسيد . مردم جزيره دلير شده با مسلمين مقابله كردند و طرفين صفوف خود را براى جنگ آراستند نبردى سخت رخ داد و روميان شكست خورده منهزم و بسيارى از آنها كشته شدند . مسلمين قلعه « قصريانه » را گشودند و تصرف نمودند در آن هنگام امير آنها محمد بن ابى الجوارى درگذشت . زهير بن غوث بجاى او امير مسلمين شد . پس از آن گروهى از مسلمين براى غارت رفتند با روميان روبرو شده تاب نياورده گريختند . روز بعد مسلمين لشكر كشيدند و با روميان روبرو شدند . جنگ واقع و مسلمين منهزم و عده هزار تن از مسلمين كشته شد . بلشكرگاه خود بازگشتند و گرداگرد لشكر خندق كندند روميان هم آنها را محاصره نمودند . خواربار كم شد و مسلمين بستوه آمدند . تصميم گرفتند شبيخون بزنند . روميان از قصد آنان آگاه شدند . لشكرگاه و خيمه‌ها را ترك كردند و دور شدند . مسلمين هجوم برده كسى را در خيمه گاه نديدند روميان برگشتند و از هر طرف مسلمين را محاصره كردند . بسيارى از مسلمين كشته شدند . بقيه گريختند و بقلعه « ميناو » پناه بردند و روميان از هر طرف آنها را محاصره كردند . آنها ناگزير تمام چهارپايان را خوردند و بعد سگها را كشتند و خوردند . چون مسلمين كه در محل