سنه دويست و يك بيان ايالت و ولايت منصور بن مهدى در بغداد در آن سال اهالى بغداد خواستند با منصور بن مهدى ( عم مامون ) بيعت كنند . كه خليفه باشد او نپذيرفت . از او درخواست كردند كه او امير آنها باشد و بنام مامون حكومت كند و خطبه بنام مامون باشد او قبول كرد . علت اين بود كه پيش از اين نوشته شده چون اهالى بغداد بر على بن هشام شوريدند و او را برگزيدند . چون حسن بن سهل بر اخراج على بن هشام آگاه شد از مدائن بواسط نقل مكان كرد و آن در تاريخ آغاز سال دويست و يك بود . چون حسن از مدائن بواسط گريخت محمد بن ابى خالد بن هندوان كه با مخالفت او و بفرماندهى مخالفين برگزيده شده بود او را دنبال كرد . فرماندهى جانب غربى به عهده سعيد بن حسن بن قحطبه و فرماندهى جانب شرقى ( بغداد ) نصر بن حمزة بن مالك بود . منصور بن مهدى هم در بغداد ( امير كل بود فضل بن ربيع و خزيمة بن خازم هم با او در بغداد بودند . عيسى بن محمد بن ابى خالد هم از « رقه » رسيد كه در سپاه طاهر بود با پدر خود موافقت كرد و باتفاق او بجنگ حسن بن سهل رفت . هر دو با سپاه خود در قريه ابن قريش نزديك واسط لشكر زدند . در عرض راه با لشكر حسن بن سهل روبرو شدند و هر دو سردار ( پدر و فرزند ) لشكر حسن را منهزم كردند . محمد در محل « دير العاقول » سه روز اقامت كرد . زهير بن مسيت عامل حسن بن سهل در « اسكاف بنى جنيد » اقامت داشت و از محل « جوخى » با سالاران و فرماندهان بغداد مكاتبه مىكرد كه از آنها را استمالت نمايد .