در سيم ماه ذى الحجه عالم تاريك شد و تا نيمه روز تاريكى مانده بود . در آن سال مهدى بغزاى صائفه ( روم ) دستور نداد زيرا متاركه جنگ بين مسلمين و روميان به حال خود مانده بود . امير الحاج ابراهيم بن يحيى بن محمد بن على بن عبد اللّه بن عباس بود كه در عين حال امير مدينه هم بود پس از اداء حج درگذشت . اسحاق بن عيسى بن على جانشين او شد عقبة بن مسلم هنائى با خنجر مردى گمنام در بغداد كشته شد . والى يمن سليمان بن يزيد حارثى و حاكم يمامه عبد اللّه بن مصعب زبيرى و امير بصره محمد بن سليمان و قاضى آنجا عمر بن عثمان تيمى و حاكم موصل احمد بن اسماعيل هاشمى بودند . گفته شده موسى بن كعب بود . ساير شهرها به حال سابق بود . در آن سال جعفر احمر ابو شيبه درگذشت همچنين حسن بن صالح بن حبى كه از شيعيان پرهيزگار بود . سعيد بن عامر تنوخى هم درگذشت . همچنين حماد بن سلمة و عبد العزيز بن مسلم وفات يافتند . در آن سال اعراب ما بين بصره و يمامه و بحرين شوريدند و راهزنى و كارهاى زشت كردند و نماز را هم ترك كردند ( از دين خارج شدند ) مهدى لشگرى براى سركوبى آنها فرستاد جنگى بسيار سخت رخ داد و اعراب پايدارى كردند تا آنكه تمام افراد لشگر را كشتند و بر قوه و نيرو و شوكت آنها افزوده شد و فساد آنها همه جا شيوع يافت . سنه صد و شصت و هشت در ماه رمضان همان سال روميان پيمان را شكستند و عهد صلح مسلمين را نقض نمودند . مدت متاركه سى و دو ماه بود . على بن سليمان كه امير جزيره و قنسرين بود يزيد بن بدر بن بطال را با عده