والى كوفه هاشم بن سعيد و حاكم بصره روح بن حاتم و قاضى آن ديار خالد بن طليق بودند . امير دجله و كسگر و بصره و بحرين و اهواز و فارس و كرمان معلى مولاى مهدى بود . والى مصر ابراهيم بن صالح بود . امير افريقا يزيد بن حاتم و والى طبرستان و رويان و گرگان يحيى حرشى بود . حاكم دماوند و « گمش » فراشه مولاى مهدى و حاكم رى سعد مولاى ديگرش بودند . احمد بن اسماعيل هاشمى حاكم موصل بود گفته شده او نبوده موسى بن كعب خثعمى بوده . قاضى آن بلاد هم على بن مسهر بن عمير بود . در آن سال غزاى « صائفه » ( روم ) به عمل نيامد زيرا متاركه جنگ بين طرفين منعقد شده بود . در آن سال بشار بن برد اعمى ( شاعر بزرگ ايرانى نژاد و عربى زبان ) بتهمت زنديق بودن كشته شد . در آن سال جراح بن مليح رواسى كه پدر وكيع بود در گذشت . مبارك بن فضاله و حماد بن سلمه بصرى درگذشتند . در آن سال عبد الرحمن اموى امير اندلس برادر زاده خود مغيرة بن وليد بن معاوية بن هشام و هذيل بن صميل و سمرة بن جبله را كشت زيرا آنها براى خلع او توطئه چيده و با علا بن حميد متفق شده بودند كه او خبر آنها را داد و بدان وسيله مقرب شد . سنه صد و شصت و هفت در آن سال موسى هادى با سپاهى عظيم و وسايل بى مانند كه كسى مثل آنها را فراهم نكرده بود براى جنگ « وندادهرمز » و شروين امير طبرستان بگرگان لشكر كشيد .