شوم يا بشهادت برسم اگر خداوند ما را پيروز كند كه مراد ما همين است و اگر نه كه من نخستين كسى نخواهم بود كه جنگ كرد و كشته شد . پاداش خداوند هم بيشتر و بهتر است . على ( بن عيسى ) باتباع خود گفت : زودتر جنگ را آغاز كنيد كه عده آنها كم است و چون حرارت نيزه و شمشير را احراز كنند صبر و پايدارى نخواهند كرد اين بگفت و سپاه خود را آراست . ميمنه و ميسره و قلب را مرتب نمود . ده پرچم ترتيب داد كه با هر پرچمى صد جنگجو بودند و هر پرچمى با عده خود پيش مىرفتند . فاصله ميان هر دو پرچم مسافت يك تير رها شده بود . دستور داد هر فرماندهى كه با صد رزمجو جنگ كرد و خسته شد جاى خود را بفرمانده ديگرى از پرچمداران امدادى بدهد . و خود خستگى را در كند و هر ده پرچمدار يكى بعد از ديگرى به يارى يك ديگر بشتابند . زره پوشان را هم پيشاپيش فرستاد كه سپر پرچمداران باشند . خود ( على بن عيسى ) هم ميان دليران و سالاران خود ايستاد . طاهر هم اتباع خود را دسته دسته آراست و آنها را تشجيع و تشويق و اميدوار نمود . چند تن از اتباع طاهر گريختند و با اتباع على پيوستند على آنها را تازيانه زد ( بجاى تشويق ) و اين كار باعث شد كه هيچ كس به او پناه نبرد و همه بر جنگ او پايدارى و دليرى كنند . طرفين آغاز حمله را نمودند و بهم آميختند . احمد بن هشام بطاهر گفت : آيا بعلى يادآورى نمىكنى كه او با مأمون بيعت كرده و در خراسان خود او براى مأمون بيعت گرفته و سوگند ياد نموده است مخصوصا او از ما براى مأمون بيعت گرفته بود ( چگونه نقض كرده ) . طاهر باحمد گفت : هر چه ميخواهى و يا صلاح مىدانى بكن . احمد سند بيعت را بر يك نيزه بلند ميان طرفين متحارب آويخت . از على ابن عيسى امان هم گرفت و فرياد زد اى على بن عيسى از خداوند عز و جل نينديشى و حال اينكه بلب گور رسيدى . اين عهد نامه بيعت است كه تو شخصا و مخصوصا براى مأمون گرفتى . على گفت :