ذى حسى و ذى قصه لشكر كشيد و در ابرق لشكر زد در آنجا با دشمنانى كه اقامت كرده بودند جنگ كرد و پيروز شد . مشركين گريختند و حطيئه گرفتار شد . عبس و بنى بكر جا تهى كردند . ابو بكر در ابرق چند روزى ماند و در همان هنگام بر بنى ذبيان و سرزمين آنان غالب و مسلط گرديد . آن زمين را بچراگاه مسلمين اختصاص داد كه مرتع چهارپايان مسلمين و بهره افزا باشد . چون عبس و ذبيان گريختند نزد طليحه كه در بزاخه ( محل ) بود رفتند و او ( طليحه ) از سميراء بدانجا رفته بود ابو بكر هم ( پس از پيروزى ) بمدينه برگشت . چون لشكر اسامه استراحت كرد و ماليات بسيارى هم رسيده كه بر احتياج لشكر افزوده شده بود ابو بكر بلشكر كشى و فرستادن گروههاى مسلمين يكى بعد از ديگرى آغاز نمود . يازده پرچم بر افراشت ( يازده گروه ) براى خالد بن وليد يك پرچم اختصاص داد و او را بتعقيب طليحه بن خويلد فرستاد . براى عكرمه بن ابى جهل هم يك پرچم برافراشت و او را بجنگ مسيلمه امر داد . همچنين براى مهاجرين ابى اميه پرچمى اختصاص داد و او را مأمور جنگ عنسى ( بقيه لشكر او كه از ايرانيان مقيم يمن شكست خورده بود ) نمود كه ابناء ( فرزندان آزادگان ايران ) را يارى كند كه در نبرد قيس بن مكشوح و ياران او در يمن شركت كند و پس از آن سوى كنده در حضرموت روانه شود . خالد بن وليد را هم امر داد پس از پايان كار طليحه سوى مالك بن نويره لشكر كشد . براى خالد بن سعيد هم پرچمى برافراشت و او را سوى حمقتين در حدود شام روانه كرد . عمرو بن عاص را هم با يك پرچم سوى قضاعه فرستاد . حذيفه بن محصن غلفانى را با پرچم سوى اهل دبا فرستاد . همچنين عرفجه بن هرثمه را بجنگ مهره امر داد . بهر دو امير هم امر داد كه هر دو متفقا در محل حكومت خويش كارها را سامان دهند و در عين حال هر يكى در حكومت محل خود مستقل باشند . شرحبيل بن حسنه را هم بدنبال عكرمة ابن