از آب گذشته نزد تو بيائيم . خالد گفت : شما از رود بگذريد و بميدان من بيائيد آنها گفتند از راه ما برگرد تا ما بتوانيم از آب بگذريم . گفت هرگز ولى مىتوانيد از گذرگاه پائين عبور كنيد . اين واقعه در نيمه ماه ذى القعده سنه دوازده ( هجرى ) بود روميان و ايرانيان هر دو گروه با هم گفتگو كرده تصريح نمودند كه ملك در شرف زوال است زيرا اين مرد ( خالد ) براى دين جنگ مىكند . او خردمند و مجرب و عالم بفنون جنگ است . به خدا قسم او پيروز خواهد شد و شما خوار و گرفتار خواهيد بود ولى از اين عقيده و گفتگو سودى نبردند . آنها از قسمت اسفل فرات عبور كردند كه زير لشكر خالد واقع شده بود . خالد ( و لشكر او ) در چشم آنها عظيم و مهيب آمد . روميان ( بايرانيان ) گفتند : صفوف خود را از ما جدا كنيد تا معلوم شود كدام يك از دو گروه خوب پايدارى و دليرى مىكند . آنها همچنين كردند ( جدا شدند ) جنگ بسيار سخت و هولناكى رخ داد . روميان و ياران آنان گريختند . خالد فرمان داد كه آنها را دنبال كنند در تعقيب آنها و در ميدان جنگ صد هزار تن كشته شد . خالد در فراض ده روز اقامت كرد سپس اجازهء برگشت سوى حيره داد و آن در تاريخ بيست و پنجم ذى القعده بود . خالد لشكر را بفرماندهى عاصم بن عمرو سوى حيره روانه نمود . فرماندهى عقب داران لشكر را هم بشجره بن اعز داد و خود تظاهر كرد كه ميان عقب داران خواهد بود . ( كه از آنجا بحجاز رفت )