او در جنگى كه با پادشاه سر نديب كرد ، پيروزى يافت و آن سرزمين را مسخر ساخت و گنجينه‌اى سرشار از گوهرهاى بسيار و كالاهاى گرانبهاى ديگر از آن جا براى انوشيروان برد . تا آن زمان در ايران شغال وجود نداشت و اين حيوان از شهرهاى تركان بدين كشور روى آورد . انوشيروان نگران شد و موبد موبدان را فراخواند و به دو گفت : « به ما خبر رسيده كه اين حيوانات وحشى به شهرهاى ما هجوم آورده‌اند . اين مسئله ما را ناراحت كرده است . نظر تو در اين بار چيست ؟ » موبد موبدان در پاسخ گفت : « از دانشمندان روحانى شنيده‌ام كه مىگويند : هر گاه در شهرها عدل و داد بر جور و بيداد غلبه نكند بلكه بيدادگرى در ميان مردم رواج يابد ، دشمنانشان به جنگ با آنها برخيزند و آنچه مايهء آزار و موجب اكراه آنان است بدانها روى آور شود . » ديرى نگذشت كه گروهى از جوانان ترك به دورترين شهرهاى ايران حمله بردند و انوشيروان كه چنين ديد ، به وزيران و كارگزاران خود دستور داد كه در هيچ جا از راه و روش وى كه داد و دهش است بر نگردند و هيچ كارى نكنند مگر به شيوهء عدل و داد . فرمان انوشيروان را در همه جا به كار بستند و به همين جهة خداوند نيز شر آن دشمن را بدون پيكار از سر ايرانيان دور ساخت .