راجع به وسعت و پهناورى حياطها و تالارها بايد بگويم بهترين حياط و اطاق آنست كه فراخ باشد و چشم بتواند در آن گردش و تماشا كند . شدت گرما و سرما را نيز مىتوان با آويختن پرده و بر افروختن آتش جبران كرد . اما دربارهء نزديكى ساختمان به آب . . . من در پيش پدرم بودم و او ، در كاخى مشرف به دجله ، رودخانه را تماشا مىكرد . ناگهان ديد قايقى نزديك است غرق شود . كسانى كه در قايق بودند ، فرياد مىزدند و كمك مىخواستند . پدرم به حالشان افسوس مىخورد و فرياد مىزد و قايق‌هاى ديگرى را كه در پائين كاخ بودند فرا مىخواند تا به نجات آنان بشتابند . سرانجام قايقرانان خبردار شدند و هنگامى به كمك آنان رفتند كه ديگر كار از كار گذشته و همه غرق شده بودند . در آن هنگام عهد كردم كه هرگز خود را نزديك جريانى كه از من نيرومندتر است قرار ندهم . اما حرمسرا را در طرف شمال از آن جهة ساخته‌ام كه هواى آن لطيف‌تر و گزندش كم‌تر است . زنان هم هميشه در اطاق‌هاى خود به سر مىبرند و مردان كاخ هم با آنان ارتباطى ندارند زيرا هر مردى كه در اين كاخ رفت و آمد مىكند جزء بردگان است . بالاخره تو اين خرده‌گيرىها را نكردى مگر به علت اين كه كينه‌اى از من در دل دارى . اكنون براى من بگو كه سبب اين اين خرده‌گيرى چه بود . آن مرد در پاسخ گفت : « من قريه‌اى داشتم و اين قريه ملكى بود كه از درآمدش هزينهء خانوادهء خويش را فراهم مىآوردم .