ايشان را پذيرفت و پيرو آنان گرديد . يكى از آن دو دانشمند يهودى كعب ، و ديگرى اسد ناميده مىشد . اين تبع ، يعنى تبان اسعد ، و يارانش تا پيش از آن تاريخ بت‌پرستى مىكردند . او از مدينه به مكه رفت كه در سر راهش بود . و به كعبه پارچه‌هاى گرانبها آويخت و پرده‌هائى پوشاند . او نخستين كسى بود كه كعبه را پرده كشيد . تبان ، همچنين ، براى حرم كعبه درى ساخت و قفل و كليد قرار داد . از آن جا به يمن رفت و كسان خود را به مذهب يهود فرا خواند . ولى مردم از پذيرفتن اين آئين خوددارى كردند تا سرانجام كه قرار شد با آتش دربارهء وى داورى كنند . در آن روزگار آتش ميانشان داورى مىكرد چون عقيده داشتند كه آتش ستمگر را مىسوزاند ولى به ستمديده زيانى نمىرساند . از اين رو ، تبان ، كه به حقانيت خود ايمان داشت ، پيشنهاد مردم را پذيرفت و داورى آتش را قبول كرد و به مردم گفت : « پيشنهاد شما بجاست . » از اين رو مردم با بت‌هائى كه داشتند و آن دو دانشمند يهودى نيز ، كه همراه تبان آمده بودند ، با تورات‌هائى كه به گردن انداخته بودند پيش رفتند تا به جائى كه آتش افروخته شده بود رسيدند و در محلى كه آتش فوران مىكرد حلقه زدند . آتش بيرون جست و همه را فرا گرفت و بت‌ها و همهء مردان حمير را كه بتى با خود داشتند ، سوزاند ولى آن دو پيشواى مذهب يهود زيانى نديدند و فقط پيشانى آنان از گرمى آتش عرق كرده بود .