محمد ، صلّى اللّه عليه و سلم ، را به پيامبرى بر انگيخت . پيغمبر اكرم بدعت‌هاى قريش را از ميان برد . ازين رو ، حاجيان در ايام حج ، مراسم عرفات را به جاى آوردند و با همان جامه‌اى كه در بيرون حرم بر تن داشتند به طواف پرداختند و در درون حرم نيز از همان خوراكى خوردند كه از بيرون با خود آورده بودند . خداى بزرگ نيز آيهء زير را در اين باره فرستاد : « ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفاضَ النَّاسُ وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ » . [ ( 1 ) ] ( از همان جائى كه همهء مردم بازگشتند ، شما نيز باز گرديد و آمرزش خدا را درخواست كنيد . بىگمان خدا آمرزگار مهربان است . ) در آيهء مذكور ، خداوند از « الناس » اعراب را اراده كرده و به قريش فرموده كه مراسم عرفات را نيز به جاى آورند . خداوند ، همچنين ، دربارهء خوراك و پوشاكى كه در بيرون حرم مىگذاشتند و بدرون حرم نمىآوردند ، فرموده است : « يا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ . قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا

--> [ ( 1 ) ] - سوره بقره - آيه 199