از مرگ يوشع كه آشفتگى كار بنى اسرائيل آغاز شد و رشته زندگى ايشان گاهى به دست قاضيان و گاهى به دست پادشاهان و گاهى به دست پيروزمندان مىافتاد تا هنگامى كه پايهء فرمانروائى در ميانشان استوارى يافت و سر و سامان پذيرفت و اشمويل به پيامبرى رسيد ، چهار صد و شصت سال به درازا كشيد . نخستين كسى كه بر آنان چيره شد ، مردى از بازماندگان لوط به نام كوشان بود كه ايشان را شكست داد و هشت سال آنان را در سختى و بدبختى نگاه داشت . بعد ، يكى از برادران كوچك كالب ، كه عتنيل خوانده مىشد ، ايشان را از دست او نجات داد و چهل سال سر رشتهء كارشان را در دست گرفت . سپس پادشاهى كه او را عجلون مىگفتند بر آنان چيرگى يافت و هجده سال فرمانروائى كرد . آنگاه مردى از گروه بنيامين ، كه اهوذ خوانده مىشد ، ايشان را رهائى بخشيد و تا هشتاد سال امورشان را اداره كرد . بعد ، پادشاهى از كنعانيان ، به نام يا بين ، بر آنان دست يافت و بيست سال فرمان راند . تا اينكه زنى از فرزندان انبياء ايشان كه دبورا خوانده مىشد ، نجاتشان داد و مردى موسوم به باراق نيز به نيابت از سوى اين خانم تا چهل سال به تدبير امورشان سرگرم بود . سپس گروهى از دودمان لوط بر بنى اسرائيل چيره شدند . اين بار مردى به نام جدعون بن يواش ، از فرزندان نفتالى بن يعقوب ، ايشان را آزاد كرد و پس از چهل سال كه به سر و سامان دادن امورشان مشغول بود ، درگذشت . بعد از او ، مدت سه سال نيز پسرش ابيمالخ ، كار او را