در روزگار پادشاهى او مردم شهر ايله مسخ شدند و به گونهء بوزينگان درآمدند . سبب آن رويداد اين بود كه هميشه روز شنبه بسيارى از ماهيان دريا به كرانه‌هاى شهر روى مىآوردند ولى در روزهاى ديگر هيچ ماهى نزديك شهر نمىآمد . مردم ايله چون در روز شنبه كه روز آسايش بود ، شكار ماهى را روا نمىدانستند و در روزهاى ديگر نيز دستشان به ماهى نمىرسيد ، نيرنگى انديشيدند و بر كرانهء دريا آبدان‌هائى بزرگ ساختند و در آنها آب انداختند . هميشه در پايان روز آدينه آنها را پر از آب مىكردند . بدين گونه ماهىها روز شنبه به آبدانها راه مىيافتند و ديگر نمى - توانستند بيرون بروند . مردم اين ماهىها را در روز يكشنبه مىگرفتند . يكى از مردم شهر ايشان را از اين كار منع كرد ولى به سخنش گوش ندادند . خداوند نيز آنان را مسخ فرمود و به شكل بوزينه درآورد . سه روز بدان شكل ماندند و بعد نابود شدند .