را يكپارچه كرد و سر و سامان بخشيد چنان كه ما به خواست خداوند ، در جاى خود به شرح آن خواهيم پرداخت .

--> [ ( ) ] بقيه ذيل از صفحه قبل : تيرهاى رومىها به سواره نظام ايران كارگر نبود زيرا پارتىها از جهة مهارتى كه در تيراندازى داشتند ، از دور جنگ مىكردند . بعد كه پياده نظام رومى نزديك شد ، سواره نظام پارتى ، اسلوب جنگ و گريز را به كار برد . يعنى قدرى جنگ كرده و بعد از هر طرف فرار نموده قيقاج تير انداخت تا آنكه رومىها را به جاهاى بىآب و علف كشانيد . پس از آن ، از هر طرف برگشته ، حمله به لژيون‌هاى رومى كرد و تلفات زياد به آنها وارد نمود . درين احوال ، فابيوس ، پسر كراسوس ، كه زير دست بزرگ - ترين سردار روم ، يوليوس سزار ، در مملكت گل ( فرانسهء امروزى ) فنون جنگى را آموخته بود ، با هزار و چهار صد نفر سرباز در رسيد و به كمك كراسوس شتافت ولى سواره نظام گل با وجود رشادت غريبى كه ابراز كرد نتوانست از عهدهء سواران پارتى برآيد . چه ، آنها از پيش روى فابيوس باز فرار كرده و بعد برگشته از هر طرف به دو تاختند و در حينى كه كراسوس مىخواست فرمان حمله به قشون خود دهد ، ناگاه ديد سر پسرش بر سر نيزه در ميان پارتىها بلند است . سواران پارتى همين كه سر را ديدند بر جرئت و جلادتشان افزود و عرصه را چنان بر رومىها تنگ كردند كه اوكتاويوس ، يكى از صاحبمنصبان اركان حرب و قيصر زمان بعد در روم ، تصميم به عقب‌نشينى گرفت . قشون روم مىخواست به كوهستان رود تا او حملات سواره نظام ايران در امان باشد و ليكن به واسطهء اشتباه بلدى كه قشون روم را هدايت بقيه ذيل در صفحه بعد