« از تو به درآمد دو سال كشورت قناعت مىكنم . » جواب داد : « درين صورت ، حال من اندكى بهتر خواهد شد . » اسكندر پرسيد : « اگر تنها به درآمد يك سال كشورت قناعت كنم چطور ؟ » پادشاه چين پاسخ داد : « كشورم بر جاى مىماند ولى خوشىهاى زندگى از دستم مىرود . » اسكندر گفت : « درآمد سال‌هاى گذشته را به تو واگذار مىكنم و تنها يك سوم درآمد هر سال را مىگيرم . درين صورت چه حالى خواهى داشت ؟ » جواب داد : « يك ششم درآمد ، براى تهيدستان و بينوايان و نيازمندى شهرها ، يك ششم براى من ، يك سوم براى لشكر و يك سوم نيز براى تو خواهد ماند . » گفت : « از تو به همين اندازه مرا بس است . » پادشاه چين از او سپاسگزارى كرد و برگشت . لشكريان نيز اين خبر را شنيدند و به قرار صلحى كه ميانشان داده شده بود ، شادى كردند . روز بعد پادشاه چين با سپاهى گران بيرون آمد و لشكر اسكندر را احاطه كرد . اسكندر و لشكريانش سوار شدند . پادشاه چين نيز بر روى فيل در حالى كه افسرى بر سر داشت پديدار گرديد .