تنها كسى كه بخت نصر را بدان كار گماشت ، شاه بهمن بن ويشتاسب بن لهراسب بود . بخت نصر به نياى او و پدر او خدمت كرده و عمر درازى يافته بود . به موجب اين روايت : بهمن كسانى را پيش پادشاه بنى - اسرائيل به بيت المقدس فرستاد ولى اسرائيليان ايشان را كشتند . بهمن نيز از اين كار به خشم آمد و بخت نصر را به نيابت از سوى خود به حكومت سرزمين بابل گماشت و او را با لشكريانى بسيار بدان‌جا فرستاد و او نيز با فرزندان اسرائيل كارى كرد كه شرح داديم . اينها اسباب ظاهرى است ولى سبب كلى كه اين اسباب را براى انتقام گرفتن از فرزندان اسرائيل پيش آورد ، گناهكارى و سرپيچى ايشان از فرمان خداى بزرگ بود . شيوهء خداوند بزرگ دربارهء بنى اسرائيل چنين بود كه هر گاه يكى در ميانشان به پادشاهى مىرسيد ، با او پيغمبرى مىفرستاد تا او را به راه راست رهبرى كند و با احكام تورات آشنا سازد . بيش از رفتن بخت نصر به شام ، نافرمانى و گناه در ميان فرزندان اسرائيل فزونى يافته بود . و درين هنگام يقونيا ، پسر يوياقيم ، در آنجا پادشاهى مىكرد . خداوند ارميا را پيش او به پيامبرى فرستاد . گفته شده است او خضر عليه السلام بود . او در ميان فرزندان اسرائيل ماند و ايشان را به پرستش خداى بزرگ و پيروى از فرموده‌هاى خداوند فرا خواند و كوشيد تا آنان را از گنهكارى باز دارد و لطف خدا را دربارهء ايشان كه با نابود كردن سنحاريب نجاتشان داده بود به يادشان آورد . ولى