حتى يحبكم للّه و لرسول اللّه ، ثم قال أيها الناس من اذى عمى فقد اذانى « 1 » . يعنى عباس درآمد به نزد رسول خداى غضبناك و من نزد او بودم پس گفت چه چيز ترا غضب آورده‌اى عباس گفت چه كار است قريش را با ما كه هرگاه كه با هم ملاقات كنند بروىهاى گشاده ملاقات كنند و هرگاه بما ملاقات كنند نه به آن وجه باشد . پس رسول صلّى اللّه عليه و آله در غضب شد تا به حدى كه رنگ آن حضرت سرخ گشت پس گفت بخداى كه نفس من به قدرت اوست كه داخل نشود ايمان در دل مرد تا دوست ندارد شما را براى خدا و از براى رسول خدا پس گفت اى مردم هركه بيازارد عم مرا پس به يقين مرا آزرده باشد . اين جمله احاديث از روايت مخالفان است و در صحيح بخارى و مصابيح مسطور است و خصم دلالت سازد بدين حديث بر خلافت امير المؤمنين عليه السّلام . دليل بيست و هشتم ، براء بن عازب روايت كرد كه رسول صلّى اللّه عليه و آله على را گفت : أنت منى ، و أنا منك ، يعنى تو از منى و من از تو . و عمران بن حصين گفت كه رسول گفت : ان عليا منى ، و أنا منه « 2 » ، و هو ولى كل مؤمن . بدرستى كه على از من است و من از او و او ولى و پيشواى هر مؤمن است . زيد بن أرقم روايت كرد كه رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : من كنت مولاه ، فعلى مولاه ، ولايت رسول صلّى اللّه عليه و آله عام است در حق جمله عالميان پس بايد كه ولايت على نيز عام باشد . جيش بن جناده گفت كه رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود : على منى و أنا من على ، و لا يؤدى عنى الّا أنا و على . يعنى على از من است و من از على و ادا نكند از من مگر من و على . بنابراين نرسد ابو بكر و عمر را كه با وجود رسول صلّى اللّه عليه و آله اداى شريعت كنند و تقدم بر عالميان ، و يا از رسول صلّى اللّه عليه و آله شرعى بخلق رسانند به اسم نيابت ، و همچنين چون ميان مهاجر و انصار برادرى مىداد هر يكى را با مثل خويش چنان كه ميان ابو بكر و عمر ، و ميان طلحه و زبير ، و ميان ابو ذر و سلمان و على را ترك كرد . در ميانه على بگريست و گفت يا رسول اللّه چرا به برادرى ندادى مرا با كسى رسول گفت : أنت أخى ، فى الدنيا و الآخرة « 3 » ، تو برادر منى در دنيا و آخرت . و گويند عباس گفت : يا رسول اللّه لم تركت عليا ، فقال : ما آخرته الّا لنفسى « 4 » ، يعنى

--> ( 1 ) - مستدرك الصحيحين باب 2215 ص 1072 و اسرار الامامة 184 به نقل اسد الغابة 3 / 165 ( 2 ) - مناقب ابن شهر آشوب 2 / 250 ( 3 ) - مناقب ابن شهر آشوب 2 / 211 و مستدرك الصحيحين ص 855 باب 1674 ح 4346 ( 4 ) - اسرار الامامة 184 به نقل سنن ترمذى و مناقب مغازلى و اسد الغابة كه البته اسم عباس ذكر نشده