بنابراين نص امامت على عليه السّلام ثابت شد و حجت و فعل رسول سنت است تا روز قيامت . دليل شانزدهم : چون رسول صلّى اللّه عليه و آله حجة الوداع كرد و روى به مدينه نهاد و به موضعى رسيد كه آن را غدير خم خوانند و آن گودى بود كه آنجا آب جمع شدى در وقت آمدن سيلاب و آن روز آن موضع نه جاى بود كه آنجا نزول كنند كه محل گرماى عظيم بود . جبرئيل عليه السّلام آمد و آيت آورد : يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ( مائده 71 ) يعنى اى رسول برسان بخلقان آنچه فرود آمد به تو از جانب پروردگار تو يعنى خلافت و امامت على عليه السّلام كه اگر نكنى پس به تحقيق چنان است كه اصلا اداى رسالت نكرده باشى و از دشمنان انديشه مكن كه خداى تعالى نگاه مىدارد ترا از شر آدميان . و رسول خائف بود از مخالفان و منافقان صحابه زيرا كه ايشان اظهار عداوت مىكردند با على عليه السّلام و رسول از ايشان مىترسيد حق تعالى ضمان حفظ رسول از شر ايشان بكرد . و غدير موضعى بود كه چون در آنجا بگذرند خلق متفرق شوند در بوادى و قبائل بلاد و ولايت . رسول صلّى اللّه عليه و آله آنجا فرود آمد و مسلمانان بر حوالى رسول فرود آمدند منادى فرمود كه « الصلاة جامعة » خلائق حاضر شدند بفرمود تا پالان‌هاى شتر بر هم نهادند . رسول صلّى اللّه عليه و آله بر آنجا رفت و على عليه السّلام را با خود آنجا برد و دست راست خويش بر پاى داشت و خطبهء بخواند و چون از حمد و ثنا فارغ شد گفت . اى قوم : انى دعيت ، و يوشك أن اجيب ، و قد منى خفوق ، من بين اظهركم ، و انى مخلف فيكم الثقلين : ما ان تمسكتم بهما لن تضلوا ، كتاب اللّه ، و عترتى و اهل بيتى ، فانهما لن يفترقا ، حتى يردا على الحوض « 1 » . گفت اى قوم من دعوت كرده شدم به نزديك خداى و نزديك است كه آن دعوت به اجابت مقرون گردد و به تحقيق كه وقت غائب شدن ستارهء من رسيد در ميان ظاهرتران شما و بدرستى كه من گذارنده‌ام در ميان شما دو گروه را كه اگر به اين دو گروه دست زنيد و تمسك جوئيد هرگز گمراه نشويد يكى كتاب خداى تعالى كه قرآن است و ديگرى خويشان من كه اهل بيت منند و بدرستى كه اين هر دو از هم جدا نشوند تا وارد شوند بر من به نزديك حوض كوثر .

--> ( 1 ) - ارشاد مفيد 1 / 176 و بحار الانوار 21 / 385 با كمى اختلاف