عماد الدين حسن بن علي الطبري

46

كامل بهائى ( فارسي )

بر مذهب ايشان و فرداى قيامت رسد كه ابو جهل گويد خداوندا تو از من كفر خواستى و من بر خواست تو قيام نمودم عقوبتم چرا مىكنى « سبحانك ، هذا بهتان عظيم على اللّه » . و نيز چگونه جائز بود كه حق تعالى رسولى مثل محمد صلّى اللّه عليه و آله و كتابى چون قرآن بفرستد كه چنين و چنين كند و هر دو دروغ باشد و او نخواهد آنچه رسول فرموده است يا قرآن آنچنان باشد « نعوذ باللّه من هذا الاعتقاد » . مسأله ؟ اگر در وقت مرگ ايمان بنده بازستاند آن ظلمى بود صريح و جورى فضيح چگونه روا شايد داشتن كه صد و بيست و چهار هزار پيغمبر بفرستد ، و صد و چهار كتاب بفرستد از آن جمله ده به آدم صفى داد ، و پنجاه به هبة اللّه شيث پسر آدم داد ، و سى به ادريس پيغمبر و او اول كسى بود كه به قلم خط نوشت ، و ده به ابراهيم خليل و تورية به موسى داد و انجيل به عيسى داده ، و زبور به داود ، و فرقان به محمد صلّى اللّه عليه و آله و عليهم ، و به زبان جمله كتب و رسل گفت ايمان آوريد تا من شما را بهشت بدهم . مكلف مسكين محتاج به بهشت و ثواب ابدى ايمان آورد و سالها در راه حق تعالى جهاد كرد با شيطان و در راه رحمن عبادت بنابر وعدهء حق تعالى نهاده پس چگونه شايد كه حق تعال خلف وعده فرمايد و اين جمله انبياء و كتب به دروغ درآورد و در وقت نزع و سكرات موت ايمان از وى ستاند و به ديگرى دهد كه سالها بوى شرك آورده باشد و عصيان كرده و جمله كتب منزله و رسل را تكذيب كرده . اى عاقلان انصاف بدهيد كه كدام فاسق اين معنى روا دارد و كدام ظلم از اين صريح‌تر باشد حاشا من ذلك « سبحانه و تعالى عما يقولون علوا كبيرا » . سحرهء فرعون با فرعون گفتند اگر ما غالب شويم بر موسى ما را مزدى باشد فرعون گفت بلى قوله تعالى : إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغالِبِينَ * قالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ إِذاً لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ( شعراء 41 - 40 ) يعنى آيا اجر داريم اگر ما غالب آئيم گفت آرى و بدرستى كه شما در آن وقت از مقربانيد . عجب كه بندگان مجازى فرعون از وى تمنا و اميد خير داشتند و بنياد بر وعدهء فرعون نهاده آن صفت مىكردند و او را تصديق كردند ، و بندگان حقيقى خدا او را دروغ گوى دانند . مسأله ؟ آنچه گويند كه حسن و قبح اشياء را به عقل نتوان شناختن باطل است ، بدان كه براهمه و امثال ايشان كه منكران شرع و مكذبان انبياءاند حكم مىكنند بر حسن محسنات و قبح مقبحات با آنكه ايشان را نقلى و سمعى نيست و جمله عقلاء دانند به