و خلافى نيست كه در حصار كردن عثمان جمله مدنيان و مهاجر و قبايل عرب و اهل امصار محاصر او بودند و غلامان او تا او را بكشتند و سه روز در خانه افتاده بود كه هيچ حرمتى و استعظامى نكردند و نگذاشتند كه در گورستان مسلمانان دفن كنند بلكه به گورستان ذميان حش كوكب دفن كردند پس معلوم شد كه هيچ كس بر آن انكارى نكرد اين معنى به اجماع لايق‌تر بود پس معلوم شد كه اجماع ايشان ممكن است بر باطل بود و ظلم و غصب حقوق مسلمانان . و عجب كه رسول او را به خيبر فرستاد و همچنين عمر را منهزم بازآمدند و ايشان امير لشكر بودند ، و نيز رسول ابو بكر را با لشكر به وادى فرستاد كه نزديك مدينه بود كه لشكر جمع شده بودند تا شبيخون آورند به مدينه و منهزم بازآمدند يعنى ابو بكر با لشكر . چون كفايت و عقل آن نبود كه يك كار به كفايت كنند از خدا و رسول چگونه شايد كه او را بر عالميان حاكم گردانند و على عليه السّلام بعد از او برفت و آن ملاعين را منهزم و متفرق گردانيد و شر ايشان از جمله مسلمانان كفايت كرد پس شخصى بدين صفت به تقديم اولى بود .