امير المؤمنين متفق بودند بدين سبب تقيه مرتفع شده بود ، و رسول مثل اين فعل كرد منافقان را به جنگ مشركان برد . و اكثر صحابهء او بر آن بودند كه او خليفه چهارم است و بيعت بر او چون بيعت است بر ابو بكر و عمر و او به سيرت ايشان مىرود و اگر بدانستندى كه او مخالفت مىكند با ايشان بر او خروج كردندى چنان كه او مانع شد از تراويح به جماعت كردن و گفت تنها بكنيد فرياد برآوردند كه « نهينا عن سنة عمر » يعنى بازداشت ما را از سنت عمر و تشنيع كردند و نزديك بود كه غوغا برآيد به آخر گفت برويد و چنان كه سابقا كرديد بكنيد . و حرب با طلحه و زبير و معاويه براى آن بود كه ايشان را معلوم شده بود كه آنها از ناكثين و قاسطين بودند . و نيز چنان كه اعداى شيوخ را كشتنى دانستند اعداى او را همچنان دانستند با آنكه اصحاب او اندكى مطيع او بودندى تا بر منابر بكرات و مرات عتاب ايشان كردى و دوست و دشمن گواهى مىدهند بر اين امروز و خطبه‌هاى او در اين باب گواه عدلت . روزى با بنى هاشم و خواص شيعه گفت : لقد عملت الولاة قبلى انهم خالفوا رسول اللّه متعمدين لخلافته ، ناقضين لعهده ، متغيرين لسنته : و لو احمل الناس على تركها و احملها على مواضعها و الى ما كانت على عهد رسول اللّه . لتفرق عنى جندى حتى ابقى و حدى ، و فى قليل من شيعتى الذين عرفوا فضلى ، و فرض امامتى من كتاب اللّه و سنة نبيه . به تحقيق كه دانستند واليان كه پيش از من بودند كه ايشان مخالفت كردند رسول خداى را به قصد خلافت در حالى كه شكننده بودند عهد او را و تغيير دهنده بودند سنت او را و اگر من مردم را بر ترك آن مىداشتم و آن را بر مواضع خود مىنهادم بر آنچه در عهد رسول بود به تحقيق كه لشكر من پراكنده گشتى تا من تنها بماندم و در ميان اندكى از شيعهء خود كه فضل من شناختند و فرض امامت من از كتاب خدا و سنت پيغمبر او . پس گفت اگر مقدور شدى حجر را به مقامى بردمى كه رسول آنجا نهاده بود و فدك و ضياع رسول را به اولاد فاطمه دادمى و اقطاع مجدد به اصل كردمى و عطاياى مجدد كه در عهد رسول نبود منع كردمى و اقطاعى كه رسول داده بود و ايشان باطل كردند به اصل خود بردمى و زنانى كه به حرام در خانه‌هاى شوهرند فسخ عقد ايشان كردمى و بر آن اقامت حدود نمودمى ، و ابطال زمين خيبر كردمى و در قسمت چون رسول تسويه كردمى ، و اخماس با اصحاب رد كردمى ، و درى كه ايشان گشودند و خدا و رسول بسته بودند