چنان كه سعد بر وى بيعت نكرد و گفت شمشيرى به من ده كه كافر را بكشد و مؤمن را نكشد على عليه السّلام گفت امامت من بنص صاحب معجره است و در معجزات تعنت نباشد . و از رسول صلّى اللّه عليه و آله مثل اين استدعا كردند به تعنت و او از اين اعراض كرد كما قال تعالى : يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ أَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتاباً مِنَ السَّماءِ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسى أَكْبَرَ مِنْ ذلِكَ فَقالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً الى آخره ( نساء 152 ) سؤال مىكنند تو را از اهل كتاب كه فرود آورى بر ايشان كتابى از آسمان پس به تحقيق كه سؤال كرده بودند از موسى بزرگتر از اين كارى پس گفتند خداى را بما نماى آشكارا قال : لَوْ لا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذِيراً * أَوْ يُلْقى إِلَيْهِ كَنْزٌ ( فرقان 9 - 8 ) و مىگويند چرا فرود نمىآيد به سوى او فرشته تا باشد با او بيم‌كننده يا گنجى به سوى او نمىافتد . على عليه السّلام فرمود : ألا ان ابا بكر تقدمنى عليها و هو يعلم انى خير منه و اولى بها منه ألا ما زلت مظلوما ألا ما زلت مقهورا منذ قبض اللّه نبيه « 1 » . ابو بكر بر من تقدم كرد و او مىدانست كه من از او بهترم و نزديكترم به خلافت از او كه هميشه مظلوم بودم و هميشه مقهور بودم از وقتى كه خداى تعالى قبض روح پيغمبر خود كرد و خطبهء شقشقيه شاهد عدل است بر اين نمط . و نيز كه ايشان اثارت شبهت كردند در روز سقيفه و آن شبهه در دل خلق متمكن شده بود لا بد كه اگر دعوت كردى ازالهء آن شبهه بايستى كردن و اين معنى ادا به اظهار و اثارت فتنه خواست كردن كه دفع فتنه چون در آنجا ضرر عالم خواهد بود استبعاد و اجتناب از آن واجب بود . جواب آخر ، اگر كسى بر غيرى دينى يا حقى دارد بر او طلب آن واجب بود با حسن الوجه و نشايد كه محاربه كند بلكه واجب بود مطالبه كردن اگر وى رد حق به وى كند ، و الا وعده‌گاه آن قيامت باشد و چون داند كه هلاكت او و قرابت او و بسيارى از مؤمنان و مسلمانان و فتنهء اهل اسلام در آن مطالبه خواهد بود لازم نبود كه حرب كند قال اللّه تعالى : وَ اتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً ( انفال 25 ) بپرهيزيد از فتنه‌اى كه نمىرسد به آنان كه ظلم كردند از شما خاصه بلكه به همه مىرسد .

--> ( 1 ) - مطالب گوناگون با الفاظ مختلف از امام على عليه السّلام در شكايت از متقدمين نقل شده اما اين عبارات را در جايى نديدم .