حسن و حسين و جمله ائمه صلوات اللّه عليهم اجمعين و سائر شيعه بر انبياء عليهم السّلام و امم سلف فخر آورند و مباهات نمايند و عند اللّه شفيع اين حضرت باشند ، و اميد چنان است كه بىشفاعت نيز در بهشت رود بلكه شافع امرا و ملوك و سلاطين جهان باشد در آن عرصه ان شاء اللّه . چنان كه در اين باب گفته شود به آيات و اخبار و دلائل عقليه در صدر كتاب : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ ( اعراف 41 ) يعنى حمد و سپاس آن خداى را كه هدايت داده ما را از جهت اين تأليف و حال آنكه ما نمىبوديم راه يابنده اگر نه حضرت خداى عز و جل راهنمايى ما كردى . و چون مناقب الطاهرين و اخوات آن جمله تولا بود لازم بود در قسم تبرا هم شروع كردن به بسط تمام مختلط به عربى و عجمى براى عموم فائده مبنى بر ابواب و فصول و دلائل و مسائل و بعد از استخاره و استجازه از حضرت واجب الوجود عمت عاطفته و قدرته على العالمين اسم اين كتاب الكامل البهائى فى السقيفه آمد . ايزد تعالى جل و علا اين تحفه را بر مخدوم زيد قدره مبارك گرداناد . و ايام اين دولت را به انواع عزت و كرامت مزين دارد ، و منبر دين و اسلام و ملت و وحى را تنزيل و رفعت محمد صلّى اللّه عليه و آله و خاندان او به بقاى اين دولت آراسته دارد و از حضرت الوهيت و بساط ربوبيت هر دم توفيقى و عنايتى و نظرى و عاطفتى بدين دولت نازل باد ، و سرا پردهء او را در بسيط زمين بحسب مرور زمان از قاف تا بقاف ، و از جابلقا « 1 » تا جابلسا « 2 » بطناب ابد مربوط و مستحكم دارد و باد نكبت و چشم حسد حساد از اين ساحت كه نظرگاه مولى است و محل ارادت خاندان رسول صلّى اللّه عليه و آله دور شواد . و نعمت دو جهانى و رعايت سلطانى در حق اين مجلس متوالى و متواتر باد ، و اولياء و احباب اين دولت ممكن و منصور و اعداى اين ملك مخذول و مقهور ، و چشم خواجهء جهان شمس الحق و الدين محمد صاحب الديوان را بدين قرة العين بهاء الحق و الدين محمد بن محمد صاحب الديوان ببقاء ايام دولت او روشن و منور دارد و وظايف دعاى بىريا كه اين كمينه مىگويد در عقب تلاوت قرآن و قيام به فرائض مكتوبات ليلا و نهارا سرا و جهارا در حق اين دولت و اين خاندان مستجاب گرداناد .

--> ( 1 ) - جابلقا : كنايه از مشرق است و يا شهرى خيالى در مشرق ( 2 ) - جابلسا : كنايه از مغرب است و يا شهرى خيالى در مغرب .