عماد الدين حسن بن علي الطبري

262

كامل بهائى ( فارسي )

الا اللّه و اشهد ان محمدا عبده و رسوله « 1 » چون سلام بازداد نماز وى باطل شد و تمام شد پس نماز كرده باشد بىشهادتين و باتفاق نماز بىتشهد صحيح نيست بدين طريق ابطال نماز كردند . و همچنين به آخر فاتحه آمين زياده كردند تا در ميان نماز كلامى گفته باشند كه نه از نماز باشد تابعان وى لا بد كه اين كلمه بگويند براى آنكه گمراه‌اند باشد كه بدين آمين مهتدى گردند ليكن شيعه على راه راست دارند به محبت و تنزيه خداى و توحيد و عدل و نبوت و امامت به دلائل و براهين پس به گفتن آمين محتاج نيستند و رسول گفت : نحن اهل بيت لا يضل من تمسك بنا « 2 » . ما اهل خانه‌ايم كه گمراه نشود هر كه در ما آويزد . بدعت ديگر ، دستها بر هم نهادن وضع كردند و تمسك به اين آية كردند : وَ قُومُوا لِلَّهِ قانِتِينَ ( بقره 239 ) و ندانستند كه از قنوت و تواضع به غير اين خواست و به غير اين نيز اين معنى حاصل آيد ، و اين فعل يهود است كه در نماز دستها بر هم نهند . عمر روزى گفت يا رسول اللّه چند چيز است كه جهودان مىكنند آن جمله سخت نيكو است ، از آن جمله يكى دستها بر هم نهادن است . رسول صلّى اللّه عليه و آله متغير شد و گفت از سر عتاب كه يا عمر تو مرا نمىدانى « لو كان موسى ، و عيسى حيا ، ما وسعهما الّا اتباعى » « 3 » اگر موسى و عيسى زنده بودندى متابعت من كردندى و امت من بودندى ، چون ايام دولت ايشان بود آن سنت يهود احيا كردند . و رسول گفت : لا تبركوا فى الصلاة كبرك البعير ، و لا تنقروا كنقر الديك ، و لا تقعوا كاقعاع الكلب ، و لا تلتفتوا كالتفات القرد « 4 » ، به زانو در مىآييد در نماز چون چسبيدن شتر و دانه مچينيد در نماز چون دانه چيدن خروسى و بر سر هر دو پاى منشينيد چون نشستن سك و بر اطراف خود نگاه مكنيد چون نگاه كردن بوزينه و چون شتر فرو مخسبيد ، يعنى اول دستها را به زمين آريد و بر ركوع و سجود تعجيل مكنيد و چون سگ بر پاىها منشينيد در تشهد بلكه بر ران چپ نشينيد و چون بوزينگان به جانب چپ و راست نگاه

--> ( 1 ) - ارشاد القلوب 2 / 373 و بحار الانوار 30 / 359 . ( 2 ) - ارشاد القلوب 2 / 373 و بحار الانوار 30 / 359 . جمله نحن اهل بيت لا يضل من تمسك بنا در مصادر مذكور نيامده است . ( 3 ) - ارشاد القلوب 2 / 375 و بحار الانوار 30 / 179 و 361 و كتاب من حياة الخليفه عمر بن خطاب 91 - 98 با اندكى اختلاف . ( 4 ) - ارشاد القلوب 2 / 375 و بحار 30 / 361 .