روى اخلاص و محبت رسول صلّى اللّه عليه و آله ، و آن ماه كه ديد رسول بود ، و آنچه ديد كه در حجرات مكه افتاد و متفرق شد دولت محمد بود كه در ميان قريش ظاهر شد و هر يكى را حظى بود بعضى را از دنيا و بعضى را از دين و بعضى را نه از دنيا نه از دين ، و پاره‌اى از آن در حجرهء او افتادن تنبيه بود او را كه تو نيز يكى از ايشانى و تو نزديكتر مشركان قريشى و تفضيل ندارى و رعيتى چون ديگران ، و آنچه ديد كه آخر بهم آمد معنى آن بود كه اگر چه به نور دولت هر يكى حظى بردارند تا آخر الامر جمله هلاك شوند و آن مظلمات كفر با ايشان بماند : فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَ تَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ ( بقره 16 ) پس چون روشن شود آنچه در حوالى اوست ببرد خداى نور ايشان را و واگذارد ايشان را در ظلماتى كه نبينند . و امامت و خلافت به خاندان رسول افتد يعنى مهدى عجل اللّه تعالى فرجه آخر الزمان حجت خدا و وارث انبياء و اوصياء و كتاب سماويه و جهان به عدل او منور گردد و زمين و زمان عدل بگيرد ، و نواصب جمله مؤمن گردند و محبت ديگران از دل ايشان بيرون كنند اين قدر نوشته شد كه تحقيق گردد كه ايمان ايشان ايمان حقيقى نبود بلكه ايمان طمعى بود و نيافتند ، و لكن : ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ ( شورى 19 ) كما قال تعالى : أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَ اسْتَمْتَعْتُمْ بِها ( احقاف 19 ) وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى ( طه 49 ) ببردند از شما طيبات شما در زندگى دنيا و تمتع گرفتند به آن .