عماد الدين حسن بن علي الطبري
19
كامل بهائى ( فارسي )
غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ ( انفال 42 ) يعنى بدانيد اين را كه آنچه غنيمت داديم شما را از چيزى پس بدرستى و راستى كه خداى راست از پنج يكى . و خدمتكاران رسول را كه جايز الخطا باشند و بعد از كفر مسلمان شده باشد بر معصومان خاندان مقدم نكنند . و اعتقاد عصمت دارند در حق اهل بيت محمد عليهم الصلاة و السّلام . و هر كس كه بر اين خاندان عصمت و طاهرت ظلم كند لعنت كنند و بر ايشان صلاة فرستند و خمر و دف و ناى و چنگ و رباب و شطرنج و نرد و فقاع اندك و بسيار را حرام و پليد دانند و به خمر وضو نسازند و بعد از بول و غايط خود را بشويند به آب و منى را پليد دانند و سجده بر خاك يا آنچه از جنس خاك باشد كه به عادت آن را نخورند و نپوشند كنند . و هر چه گوشت او را بخورند با پوست او نماز بكنند و نماز با لباسى كنند و سجده بر چيزى كنند كه اجماع مسلمانان باشد به صحت نماز بر آنجا يا با وى . و در كار زن احتياط تمام بجاى آورند و زنان عده ندارند و در صورت عده ايشان را نخواهند و نماز شام زن را براى حيله بمحلل ندهند و بامداد به خانه نياورند و گويند كه فرزند جنين طيب نيست و آلوده باشد و پدر وى بر وى مشتبه شود « 1 » . و در عقب خمرخواره و فاجر و فاسق نماز نكنند اگر چه فسق او بجوز بازى كردن باشد و هيچ معصيتى بر انبياء از روز ولادت تا روز موت حواله نكنند . و اگر از ايشان معصيتى يا جرمى صادر شود خود را خطاكننده و مجرم دانند و حواله به خداى پاك و منزه نكنند « 2 » بدين سبب جمله بتوبه بميرند . و توبه كردن را حق دانند .
--> ادامه صفحه قبل استفاده مىكنند اما نه به جهت قرابتشان با پيامبر ( ص ) بلكه به خاطر فقرشان . كتاب الخمس نورى همدانى ص 124 - 122 بنقل از تعدادى از كتب اهل سنت . ( 1 ) - طعن است به فقهاء چهارگانه اهل سنت كه در موارد مذكوره در متن گاهى جميعا و گاهى منفردا با احكام خدا مخالفت كردهاند . در اين مورد به كتاب الفقه على مذاهب الخمسة مغنيه و صراط المستقيم 3 / 180 - 294 مراجعه شود . شاهد اين گونه فتاواها داستان نماز خواندن قفال مروزى طبق فتواى ابو حنيفه در حضور سلطان محمود سبكتكين است كه در كتاب حياة الحيوة دميرى 2 / 223 و وفيات الاعيان ابن خلكان نقل شده است . ( 2 ) - رد است بر فرقهاى از اهل سنت « اشاعره » كه قائل به جبر هستند و انسان را در هيچ يك از افعالش صاحب اختيار نمىدانند .