محمد الصادق و موسى بن جعفر الكاظم و على بن موسى الرضا و محمد بن على التقى و على بن محمد النقى و الحسن بن على الزكى العسكرى و الحجة القائم المنتظر المهدى صاحب الزمان محمد بن الحسن عليهم السّلام واحدا بعد واحد هر يكى بعد از ديگرى رسيده به آيه : ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ ( آل عمران 30 ) ذرية و احفادى كه بعضى از آن از بعضى ديگرند . و اين طايفه كه اين اعتقاد دارند ايشان را شيعه خوانند و اماميه گويند و اثنا عشرى گويند . و به مذهب جمهور اسلام چنان است كه اين كار دين و شريعت بعد از رسول صلّى اللّه عليه و آله و نصب خلافت به اختيار خلق است و بيعت اهل حل و عقد « 1 » و اين طايفه را سنى خوانند . اما طايفه اول خداى را پاك و منزه دانند و با وى شريك نگويند نه در قدم و نه در ذات و نه در صفات « 2 » و معانى قدم با وى اثبات نكنند بلكه گويند قادرى و عالمى وحى و موجودى مرا و را صفات ذاتيه‌اند ازلى و ابدى . و اين الفاظ صفات را قول واصف گويند به اعتبار با محدثات . و ديد بر وى اثبات نكنند و گويند اين از صفت مخلوقات است و وى را به جسم و جوهر و عرض نگويند ، و در جهت و مكان نگويند ، و وى را عادل دانند و صادق و بنده را فاعل دانند . و انبياء را از روز ولادت تا بروز موت معصوم و مطهر دانند « 3 » و خاندان انبياء را تعظيم كنند و از مال خويش كما امر اللّه حقوق ايشان بيرون كنند « 4 » كه : وَ اعْلَمُوا أَنَّما

--> ( 1 ) - در باب نصب امام به كتب كلامى اهل سنت مانند ارشاد جوينى و غيره مراجعه شود . ( 2 ) - اين مطالب طعن بر عامه است كه در مورد خدا و صفات او مطالب بىپايه و اساسى دارند . براى اطلاع از اقوال عامه در باب خدا و صفاتش به كتاب دلائل الصدق مرحوم مظفر كه در مطالب فصل بن روزبهان در ذيل مطالب علامه حلى در نهج الحق و كشف الصدق بيان شده مراجعه شود جلد اول مسأله اولى تا مسأله رابعه . ( 3 ) - اهل سنت عصمت انباء را مطلقا قبول ندارند . عده‌اى ارتكاب معصيت را مطلقا براى پيامبران جايز مىدانند و عده‌اى هم ارتكاب كباير را قبل از بعثت جايز و بعد از بعثت ممنوع و عده‌اى هم ارتكاب كباير را مطلقا ممنوع اما ارتكاب صغاير را جايز مىدانند . دلائل الصدق 1 / 368 ( 4 ) - جماعتى از اهل سنت قائل هستند كه رسول ( ص ) و آل او هيچ سهمى از خمس ندارند و سهم رسول ( ص ) بعد از رحلتش قطع شده و اختيارش با حاكم مسلمين است و اهل بيت هم از خمس ادامه در صفحه بعد