اگر چه به زعم خصم مدح جملهء صحابه گفت اما عموم را صيغه خاص نيست بنابراين واجب بود حمل كردن بر جمعى كه صلاحيت ايشان متيقن بود يا خود حال او معلوم نباشد . با آنكه از روايت مخالف رسول گفت : احفظوني فى عترتى ، فانهم خيار عشيرتى « 1 » . و اما آنچه گويند رسول گفت : ان لكن نبى رفيق ، و ان رفيقى فى الجنة عثمان « 2 » . مر هر نبى را رفيقى است و رفيق من در بهشت عثمان است . الجواب ، اين حديث مخالف قرآن است براى تخصيص زيرا كه حق تعالى گفت : وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً ( نساء 71 ) كسى كه اطاعت كند خداى را و رسول خداى را پس آنانند با كسانى كه نعمت داده خداى بر ايشان از پيغمبران و صديقان و شهيدان و صالحان و نيكوست آن جماعت از روى رفاقت . يعنى جمله مطيعان با انبياء در بهشت خواهند بود و رفيق انبياء صديقان و شهداء و صلحا باشند آنجا ، و در بهشت نيز حجاب خواهد بود زنان را به چند وجه . اولى ، حديث فاطمه كه علماى قبله گويند چون فاطمه عبور كند از بطنان عرش منادى برآيد كه : غضوا ابصاركم ، حتى تجوز فاطمة بنت محمد « 3 » . دوم ، قال اللّه تعالى : وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ عِينٌ ( صافات 47 ) . چون چنين باشد رفيق رسول نتواند بود براى بنات رسول و زنان او پس با رسول نباشد الّا ذريت او كما قال تعالى : وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ ( طور 21 ) . با آنكه رسول گفت : انا و كافل اليتيم كهاتين فى الجنة « 4 » ، و اشار بالسبابة و الوسطى . اشارت به انگشت شهادت و ميانى كرده گفت من و نگاه دارندهء يتيم همچو اين دو انگشتيم در بهشت . بضرورت رفيق را اين مرتبه نباشد كه كافل يتيم راهست ، و در بلاد اسلام هيچ

--> ( 1 ) - اسرار الامامة 175 به نقل احقاق الحق 4 / 434 و 18 / 468 ( 2 ) - اسرار الامامة 405 و الغدير 8 / 334 هر دو به نقل سنن ابن ماجه باب فضائل عثمان ( 3 ) - عوالم العلوم بخش زندگانى حضرت زهرا ( س ) 2 / 1149 - 1182 و الكوثر فى احوال فاطمة بنت النبى الاطهر ( ص ) 7 / 349 - 407 به نقل منابع مختلف اهل سنت . ( 4 ) - اسرار الامامة 405 به نقل ترك الاطناب فى شرح الشهاب 182 و سند احمد 2 / 375