بنگرم پس رسول گفت اما تو اى ابو بكر اول كسى كه داخل مىشوى بهشت را از امت من . الجواب ، اين حديث منقوض است به حديثى كه سلمانى و زمخشرى علماى اهل سنت در تفاسير خود نوشته‌اند « عن على شكوت الى رسول اللّه حسد الناس لى ، فقال : اما ترضى أن تكون رابع أربعة ، أول من يدخل الجنة ، أنا ، و أنت ، و الحسن و الحسين ، و أزواجنا عن ايماننا و شمائلنا ، و ذريتنا خلف أزواجنا ، و شيعتنا من ورائنا « 1 » . اين حديث مكذب حديث اول است و تصديق شيعه و حديث اول روايت سنيان است و تكذيب شيعه با آنكه قرآن مكذب اين حديث است قال تعالى : أَ يَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ( معارج 38 ) آيا طمع دارد هر مردى از ايشان كه داخل شود در نعيم بهشت به طمع بر نيايد بلكه : إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ( توبه 112 ) يعنى خداى تعالى بخريد از مؤمنان نفسهاى ايشان و مالهاى ايشان به اين كه در عوض آن بهشت مر ايشان را باشد . * ( حديث بيست و ششم ) * گويند رسول گويد « لا ينبغى لقوم فيهم ابو بكر ، أن يؤمهم غيره » « 2 » يعنى سزاوار نيست قومى را كه ابو بكر در ميان ايشان باشد كه امامت كند آن قوم را غير او . الجواب ، اين حديث باطل است به روايت خصم كه گويد رسول گفت « صلوا خلف كل بر و فاجر » « 3 » رسول رخصت داد كه اقتدا به صالح و فاسق مىتوان كرد بنابراين شايد كه ابو بكر از فاسقان باشد . و نيز رسول گفت به زعم خصم « اصحابى كالنجوم ، بايهم اقتديتم اهتديتم » « 4 » و تفضيل ننهاد هيچ صحابه را بر ديگرى بلكه گفت بهر كه از ايشان اقتدا كنى شايد پس تخصيص به او از جمله مفتريات است و اين حديث عام مطلق است زمان حيات رسول و بعد از وفات او را متناول است پس بايد كه رسول با ابو بكر امامت نكرده باشد به حكم :

--> ( 1 ) - ارشاد مفيد 1 / 43 و بحار 23 / 235 و 27 / 141 و فضائل الخمسة 3 / 133 ( 2 ) - سنن ترمذى 5 / 379 و التاج الجامع للاصول 3 / 310 ( 3 ) - اسرار الامامة 395 به نقل شرح عقائد نسفى 186 و مغنى و شرح الكبير 2 / 24 ( 4 ) - اسرار الامامة 197 به نقل كشاف 2 / 628 و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 20 / 267 و 276 و 279