* ( حديث دهم ) * روايت كنند كه رسول گفت : لو نزل العذاب ، ما نجا منه ، الا عمر بن خطاب « 1 » . اگر عذاب خداى نازل شود نجات نيابد از آن مگر عمر بن خطاب . الجواب ، بنابراين اگر حادثهء عذاب نازل شود ابو بكر و عثمان هلاك شدندى و بدين خطاب كه مذهب مخالف است رسول نيز هلاك شدى و حاشا از اين اعتقاد . و نيز حق تعالى بشارت عام داد كه : وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ( انفال 33 ) نيست خداى كه عذاب كند ايشان را و تو در ميان ايشان باشى و نيست خداى عذاب كنندهء ايشان در حالى كه استغفاركننده باشند حق تعالى وجود رسول را امان عالميان ساخت اگر حاضر باشد و اگر غائب و استغفار مؤمنان را مگر ابو بكر و عثمان استغفار نمىكردند . حاصل كه چون رسول به وحى سماوى ايمن شد از نزول عذاب نشايد كه اين سخن گويد و عمر چون در نزع افتاد و حال خود نامرضى يافت از اعمال نامقبول مىگفت « وا ويلاه ، وا ثبوراه ، يا ليتنى كنت ترابا ، يا ليت امى لم تلدنى » « 2 » و دائما گفتى « ليتنى كنت شعرة فى صدر ابى بكر » « 3 » او تمناى آن كرد كه موى بودى در سينهء ابو بكر پس ابو بكر به اين درجه اولى از عمر . و رسول صلّى اللّه عليه و آله نجات به اهل البيت حواله كرد به حديث مشهور ميان خلايق « مثل اهل بيتى ، كمثل سفينة نوح الخ » « 4 » و هم رسول گفت : النجوم امان لاهل السماء و اهل بيتى امان لاهل الارض » « 5 » ستاره‌ها امان‌اند مر اهل آسمان را اهل بيت من امان‌اند مر اهل زمين را . امثال اين اخبار مرويه از طرف مخالف و مؤالف حاصل آن حضرت رسول گفت كه اين جماعت در بهشت باشند . * ( حديث يازدهم ) * گويند كه رسول گفت : ابو بكر فى الجنة ، و عمر فى الجنة ، و عثمان فى الجنة ، و على فى الجنة ، و طلحة فى الجنة ، و الزبير فى الجنة ، و عبد الرحمن بن عوف فى الجنة ، و سعد بن ابى

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد 12 / 307 و 309 و 310 و بحار الانوار 49 / 194 بنقل از عيون الاخبار صدوق ( 2 ) - بحار 30 / 143 با اندكى تفاوت ( 3 ) - سند اين مطلب را پيدا نكرديم ( 4 ) - مناقب ابن شهر آشوب 1 / 295 ( 5 ) - مناقب ابن شهر آشوب 1 / 347