لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ ( احزاب 33 ) اين است و جز اين نيست كه ارادهء حق تعالى آن است كه ببرد از شما يعنى از اهل بيت رجس را . چون عصمت ايشان ثابت شد پس چگونه باشد كه جائز الخطا شهادت معصومان را رد كند و اين فعل اعظم خطيات است و پيش خصم نيز و هر كه حال وى چنين باشد وى به خلافت نشايد . و چون خلافت به ايذاى فاطمه باطل شد امامت على ثابت شد براى آنكه حق از ميان امت خارج نباشد به هيچ دليل . دليل چهلم ، بدان كه هيچ رسولى از دنيا بيرون نرفت الّا كه بعد از او ظلمه ظاهر شدند و دعوى خلافت كردند و استيصال خاندان رسول صلّى اللّه عليه و آله مىكردند و دليل بر اين چند وجوه است . وجه اول ، رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت : كائن فى امتى ما فى بنى اسرائيل حذو النعل بالنعل و القذة بالقذة « 1 » . واقع است در امت من آنچه واقع بود در بنى اسرائيل برابرى نعل به نعل . يعنى آنچه در امت من شود به عينه در بنى اسرائيل شده . و حق تعالى گفت : يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ * ( نساء 48 ) بيرون مىبرند كلمه‌ها را از جاهاى خود يعنى تغيير كلام خدا مىكنند چنان كه يهود و نصارا در آخر آن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كردند ، و اتفاق است اصحاب سير و تواريخ را كه صفورا زن موسى دختر شعيب باد و طاغى و باغى خروج كرد بر يوشع بن نون وصى موسى . چنان كه عايشه با طلحه و زبير خروج كردند بر امير المؤمنين ، و يوشع وصى موسى بر ايشان غالب آمد و آن دو طاغى را بكشت و صفورا زن موسى را به اسيرى بگرفت . وجه دوم حق تعالى گفت : وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ ( حديد 27 ) رهبانان جمعى را گويند كه از ميان خلق بيرون رفته در بيابان خانه سازند و اين كار ايشان بدعت است « ما كتبناها عليهم » يعنى ما ننوشته‌ايم بر ايشان اين كار را يعنى نه فرموده‌ايم و ايشان اختراع كرده‌اند . وجه سوم ، اتفاق اهل قبله است كه موسى و عيسى با امت خود گفتند شرح حال محمد صلّى اللّه عليه و آله و هر پيغمبرى كه بعد از ايشان خواهد آمدن و مع هذا ايشان نشنيدند و بدان كفر و ضلالت اصرار كردند چندين سال . و رسول گفت : كاين فى امتى ، ما كان فى بنى اسرائيل . پس بايد كه اين معنى نيز اينجا باشد . و قال اللّه تعالى : و مبشرا برسول كه بيايد از بعد من كه

--> ( 1 ) - مناقب ابن شهر آشوب 1 / 363 و بحار الانوار 36 / 286 كه در اين مصادر كان فى بنى اسرائيل وجود دارد .