مدعى است كه قرآن را قبول دارد و با اين حال نافرمانى مىكند پروردگار خود را ، در دعوى خود كاذب است و تصديقِ او به درجهء يقين نرسيده است . از مجلسى ( ره ) - « لا تستكثروا كثير الخير » زيرا مايهء خودبينى و بر خود باليدن و ناز آمدن و اعتقاد به بىتقصيرى است در برابر خدا و همهء اينها مهلك هستند چنانچه گذشت . « و خافوا اللَّه في السر » همانا حالت نهان را به ويژه يادآور شد زيرا مردم در نهانى مسامحه‌هائى روا دارند كه در عيانى روا ندارند و به علاوه خوف در نهان موجب خوف در عيان است به خلاف عكس و آن بر نفس سخت‌تر و ناگوارتر است . « تعطوا من انفسكم النصف » يعنى در اين باره انصاف داريد كه از خدا مىترسيد و دين داريد و يا مقصود اين است كه خودتان قاضى و حَكَمِ خود باشيد و نياز نداشته باشيد كه ديگرى ميان شما و خدا حَكَم باشد . « و انما ذلك لكم » گويا مقصود اين است كه جز اين روش براى شما سودى ندارد . از مجلسى ( ره ) - « في آجال » يعنى عمرهائى كه دريافت شده است يعنى آن به آن و ساعت به ساعت آن را مىگيرند و پيوسته رو به كاستى است و مقصود اين است كه از بس كوتاه و زود گذرند گويا دريافت شده‌اند و معنى نخست روشن‌تر است . « و ايام معدوده » يعنى شماره شده و اندازه دارد و نه فزايد و نه بكاهد . « و الموت يأتي بغتةً » يعنى هنگام فرود آمدنش را كس نداند و اسباب آن را نتوان پيش بينى كرد . « و لكل زارعٍ ما زرع » يعنى به دست نياورد جز آنچه را كشته است و اين اشاره است به قول خدا تعالى ( 39 سوره نجم ) : « و راستش اين است كه نيست از آن انسان جز آنچه كوشش كرده است » ( براى آن كوشيده