دختر خود را تزويج كرد ، اين هم ردِّ توهّم زراره است كه مخالف كافر است و تزويج با او درست نيست و امر در اينجا به عكس است زيرا زن تحت امر شوهر است و شوهر بر او مسلط است و ظاهر اين بيان جواز تزويج مؤمنه است به مخالف مذهب چنانچه مفيد و محقق گفته‌اند و مشهور منع آن است به خاطر اخبار بسيار كه آنها را حمل بر كراهت كرده‌اند براى جمع ميان اخبار و اجماع بر منع را درست نداسته‌اند و احوط ترك آن است و گفتار در اين باره در محل خود بيايد ان شاء اللَّه . « على دين سالم بن ابى حفصه » - او از رؤساء زيديه است و كشى روايات بسيارى آورده كه امام صادق ( ع ) او را لعن و تكذيب كرده و تكفير نموده است و ربيعة الرأي از فقهاى عامه است . از مجلسى ( ره ) - « فلما قال عسى فقلت » ظاهر اين است كه زراره صبر نكرده تا امام ( ع ) آيه را تمام كند و به اعاده مطلوب خود پيش دستى كرده است . و گفته‌اند : مقصود اين است كه امام به عسى استدلال كرده كه مورد آيه مؤمن نيست زيرا مؤمن به طور قطع به بهشت مىرود و كافر هم نيست چون كافر به طور قطع به دوزخ مىرود ، و من گفتم : اگر خدايش رحم مىكند در واقع مؤمن است و اگر او را عذاب مىكند در واقع كافر است . از مجلسى ( ره ) - « استوت حسناتهم و سيئاتهم » - گفته شده مقصود برابرى اقرار و انكار آنها است نسبت به اصول ديانت ( يعنى حال لاادرى دارند ) يا آنكه برابرى كردار نيك و بد را هم شامل است . از مجلسى ( ره ) - « تحللت عقدك » چند معنى دارد : 1 - مقصود اين باشد كه چون پير شوى از اين مذهب برگردى و گره شبهه‌ها را از دلت باز شود . 2 - چون بزرگسال شوى نسبت به مخالفان خشمت فرو نشيند .