از مجلسى ( ره ) - « لا دين » يعنى ايمان ندارد يا عبادتش درست نيست ، كسى كه اطاعت كند از نافرمان به خدا يعنى غير معصوم زيرا طاعتِ غير معصوم روا نيست در هر امرى باشد ، و گفته‌اند : مقصود كسى است كه حكم به نافرمانى خدا كند و اهل فتوى نباشد . از مجلسى ( ره ) - ممكن است حمل شود بر كسى كه خلفاى جور را به انكارِ امامانِ بر حق خشنود مىكند يا به انكارِ چيزى از ضروريات دين . از مجلسى ( ره ) - گفته شده است : بر هر كدام كيفرى به مناسبت آن مترتب شود زيرا اولى مايهء ضايع كردن نسل است و با طاعون مناسب است ، و دومى براى حرص به مال است و با قحطى و سختىِ زندگى و جور سلطان مناسب است ، و سومى كه منع حق خدا است با منع باران مناسب است ، و چهارمى كه ترك عدالت و حفظ مقام پيشواى حق است ، با تسلط دشمن ، و پنجمى كه رفض قوانين و دستورات حقه است با ظلم و ستيزه و غلبه بر يك ديگر . از مجلسى ( ره ) - خدا تعالى فرموده است ( سوره مطففين ) : « واى بر مطففان ، آن كسانى كه چون پيمانه از مردم گيرند پُر ستانند و چون پيمانه به آنها دهند و يا براى آنها بكشند كم گذارند » . بيضاوى گفته است : تطفيف كم گزاردن در كيل و وزن است زيرا آنچه كاسته شود اندكى است . جور ، ضد عدالت است و در اين جمله دو احتمال است : 1 - جورِ در حكم و تركِ عدالت ، كمك كردن به ظالم است بر ضررِ مظلوم . 2 - مقصود اين باشد كه خدا به سبب اين عمل مهر خود از آنها برگيرد و با هم در ستم همكار شوند تا آنجا كه زيانش به خودِ حاكم و ظالم