3 - آنكه ضمير « به » راجع است به تكفير نه به كفر ، يعنى تكفير او مر برادر خود را تكفير مر نفس خود را است زيرا وقتى كه تكفير كرد مؤمنى را مثل اين است كه خود را كافر دانسته . از مجلسى ( ره ) - « في عين مؤمن » يعنى روبرو به او طعن زند . طعن - يعنى بدگوئى و آبرو ريزى و بدگمانى و تهمت زدن - از مصباح . مقصد از مرگِ بد يا در دنيا است چون غرق شدن و سوختن و زيرِ آوار رفتن و طعمهء درنده شدن و يا مرگ‌هاى بدِ ديگر و يا از نظر معنى و آخرت است چون كافر مردن و در حالِ اشتغال به گناه مردن بىتوبه . از مجلسى ( ره ) - « به مثل ما عامل به الناس » يعنى مخالفان يا اعم از آنها و فساقِ شيعه و كسانى كه با آنها دوستى و برادرى ندارد و معامله به مثل آنها اين است كه در كسب يك اندازه سود بگيرد و رعايت مخصوصى از برادر دينى خود نكند و از او در حضور و غياب خيرخواهى نكند و با او همدردى نكند . از مجلسى ( ره ) - « ضع امر اخيك » يعنى هر گفتار و كردارى كه از برادرت صادر شود آن را حمل بر وجه احسن كن گرچه به ظاهر خوب نباشد و از آن بازرسى مكن تا دليلى قطعى و مانع تأويل به دستِ تو آيد زيرا گمان بسا خطا باشد و وارسى هم غدقن است چنانچه خدا فرموده است : « به راستى بعضى گمان‌ها گناه است » و سپس فرمود : « وارسى نكنيد » . اين جمله در نهج البلاغه از آن حضرت نقل شده است و حاصلش اين است كه : هر گاه كلمه‌اى كه دو توجيه دارد از او صادر شود بر تو لازم است كه آن را به خوبى تفسير كنى گرچه معنى مجازى باشد يا به كنايه و توريه بر آن دلالت كند و قرينه هم نباشد خصوص اگر خودش مدعى شود كه همان