از مجلسى ( ره ) - خدا پيروى از هوا را به سختى نكوهش كرده و فرموده است : 1 - ( 43 سوره فرقان ) : « بگو آيا كسى كه هواپرست است آيا تو مىتوانى وكيل او باشى » . 2 - ( 28 سوره كهف ) : « پيروى از هواى نفس خود كرد و كارش از حد گذشت . . . » تا آنكه مىفرمايد : سزا است دانسته شود كه آنچه دل خواهد همه بد نيست و آنچه دل نخواهد همه خوب نيست بلكه ميزان همان است كه در باب ذم دنيا گذشت كه هر چه را انسان براى شهوت نفس و لذت جسم و مقاصد فانيه دنيا كند و قصد خدا در آن ندارد از هوس مذموم است و پيروى از نفس اماره به سوء است و اگر چه شامل خوددارى از دلخواه‌هاى معمولى باشد چون كسى كه رياضت مآبى و بىخوابى كشد براى شهرت به عبادت و جلب قلوب نادان‌ها و هر چه به منظور اطاعت امر خدا و تحصيل رضاى او باشد گرچه طبق دلخواه باشد هواپرستى مذموم نباشد چون خوردن و نوشيدن براى خدا و به منظور قوت بر عبادت و چون جماع با حلال براى آنكه دستور خدا است و به منظور به دست آوردن فرزندان خوب و يا بركنارى از حرام . « حصائد السنتهم » يعنى آنچه سخن با زبان خود بريزند كه خيرى در آن نيست ( و به عبارت معمولى براى ديگران ببُرند و بدوزند ) . از مجلسى ( ره ) - « كنت له من وراء تجارة الخ » يعنى دل آنها را مسخر وى سازم تا سهمى از بهرهء تجارت خود را به او بدهند . از مجلسى ( ره ) - شايد مقصود از آن نهى از طلب جاه و رياست و ساير شهوت‌هاى دنيا است و فرازگرىهاى آن كه اگر چه خوش و آسان است ولى بد انجام است و خلاصى از گرفتارى و تبعات آن بىنهايت دشوار است و حاصل اينكه برآمدن بر پله‌هاى دلخواه گرچه آسان است ، و هر پله و درجه به نظر اندكى است و به آسانى به دست آيد ولى هنگام مرگ