پيغمبر ( ص ) فرمود : آفتِ علم تكبر و سربزرگى است . 2 - عمل و عبادت كه غالباً همراه با كبر و خودبينى مىشود و به جاه‌طلبى و جلب مردم مىكشاند و عبّاد و زهّاد توقع دارند مردم از آنها احترام كنند و كارهاى آنها را انجام دهند و به ديدن آنها روند و تصور كنند كه خود اهل نجاتند و ديگران در هلاكت‌اند و اهل عذاب . 3 - تكبر به حسب و نسب و خانواده و فاميل . 4 - به واسطهء جمال و زيبائى كه بيشتر در زنان به وجود آيد . 5 - به واسطهء مال و دارائى كه بيشتر در ملوك و تجار و سرمايه‌داران باشد . 6 - به واسطهء قوت و نيرو و پهلوانى . 7 - به واسطهء اتباع و انصار و شاگردان و غلمان و عشيره و اقارب و اولاد . و كبر در هر درجه موجب عجب و حسادت و كينه شود و بايد آن را زود معالجه كرد و از راه تفكر در زوال هر گونه وسيله بزرگى و خطرهائى كه دارد و از نظر تواضع و اشتغال به اعمال مردم عادى تا آنجا كه خود را با آنها همكار و همرتبه شمارد - بطور خلاصه نقل شد . از مجلسى ( ره ) - « ان تغمض الناس » يعنى آنها را كوچك دانى و مقصود يا عموم مردم است و يا خصوص ائمه ، چنانچه در اخبار كلمهء ناس به آنها تفسير شده . « سفه الحق » براى آن دو معنى نقل كرده است : 1 - يعنى در برابر حق نادانى و سفاهت كند و آن را نپذيرد . 2 - يعنى حق را سبك گيرد و قدر آن را نداند . از مجلسى ( ره ) - اين حديث دلالت دارد كه ممكن است انسان در روز رستاخيز خردتر از پيكرهء دنياى خود باشد با اينكه همهء اجزاء اصليه يا برخى از آنها در وى نباشند و سپس اجزاء ديگر بدان اضافه شوند و