اصرار كه گفتيم ، و بعضى از اصحاب هم طبق آن فتوى داده و گفته : مقصود از اصرار ترك توبه است و بعضى آن را رد كرده است چون ضعيف است و مخالفِ ظاهر لغت است . از مجلسى ( ره ) - گويا مقصود از اصول و ريشه‌هاى كفر اخلاق زشتى است كه بسا موجب كفر شوند نه اينكه هميشه چنين باشند و كفر هم معانى بسيارى دارد چون انكار خدا و الحاد در صفات او و چون انكار انبياء و حجج و تعليمات آنها و چون مخالفت خدا و رسول و چون ناسپاسى نعمت خدا تا مىرسد به ارتكاب ترك اولى ، و حرص باعث ترك اولى است و ارتكاب گناه صغيره يا كبيره تا برسد به انكار موجب شرك و خلود در دوزخ است و در آدم همان اثر اول را داشت و در فرزندانش پيش رفت تا به مرتبهء اخير رسيد و به اين اعتبار درست است كه از ريشه‌هاى كفر است و همچنين سائر صفات . از مجلسى ( ره ) - شايد مقصود رغبت به دنيا و پيروى شهوات است و رهبت و ترس از فوت منافع دنيا و اعتبارات دنيوى بر اثر پيروى از حق يا از بيم كشته شدن در جهاد و بيم از فقر در اداى زكات . . . و مقصود از سخط و خشم راضى نبودن به قضاى الهى و دلتنگى از احكام الهى ، و مقصود از غضب ، انتقام‌جوئى براى امور دنيويه است . از مجلسى ( ره ) - نبى مجاب يعنى هر پيغمبرى كه قومش او را اجابت كرده‌اند و يا بايست است كه اجابت كنند يا خداوند دعاى او را اجابت كرده است . « المكذب به قدر اللَّه » يعنى طائفه مفوضه كه مىگويند خدا در كار بنده هيچ قدرتى ندارد مانند معتزله و تحقيق آن گذشت ( و ممكن است مقصود كسانى باشند كه منكر قضا و قدر هستند ) . « المستحلّ من عترتي ما حرم اللَّه » مقصود از عترت خاندان آن